Gözlerimi açtığımda rahatsız yatağın üzerinde kıvranıyordum. Bedenimde tuaf bir halsizlik vardı, üzerimi giyinip yurdun yemekhanesine indiğimde saatin çok erken olduğunu farkettim. Biraz beklemem gerekecekti. O sırada koridordan geçen bir çocuğu gördüm. Yurtta yeni olduğuna emindim. Yurttaki çoğu kişi fazla küçük olmasaydı onu farketmeyebilirdim ama uzun boyu ve güzel saçlarıyla dikkat çekici bi güzelliği vardı. Saçları... Çok açık bir kahveye sahipti ama sapsarı bir güneş gibi parlıyordu sanki. Gözümü çocuktan çektiğimde yemekhane açılmıştı.
3 saat sonra.
Yurdun içini müdürün mikrafona konuşan sesi doldurduğunda, koridorlar sessizleşmiş herkes müdürü dinliyordu. Aşağı kata inmemizi söyleyen müdüre uyduk. Yurdun küçük bir konferans salonu vardı. Yurdun öğretmenleri bizim eğlenmemiz için bize iyi geleceğini düşündükleri bir platform hazırlamıştı. Sıradan bir sosyal medya hesabından farksızdı tek farkı sadece yurdun içindeki öğrencilerin kullanıyor olması ve öğrenci numaralarımızla hesabımıza giriş yapabilmemizdi.
Kullanıcı adlarımıza kendimizi tanımlayacak birşeyler konulması söylenmişti.
Odama çıktığımda aynada boş gözlerle kendimi inceliyordum. Geçen sene boyadığım siyah saçlarım tenimi dahada beyaz gösterirken açık kahve gözlerim solgun tenime solgunluk katıyordu saçma bir şekilde. Kullanici adımız konusunda rahat olmamız istenmişti platforma girdim ve yazdım. @aytenlikadın
İsim yerime de okul numaramı kodladıktan sonra, telefonu kapatıp yastığımın altına koydum 146..Sabah kalktığımda dehşet verici dereceden iğrenç bildirim seslerini çıkaran telefonumla bakışıyorduk.
Telefonuma sıradan bi günde on beş tane bildirim gelmesi tuaftı. Bildirimlere tıkladığımda bir aptalın aklı sıra sohbet grubu açtığını gördüm açacağı sohbetten bile hayır gelmezdi zaten. sarıkız yazısına bakdığımda sinirlerim bozulmuştu engelledim. Bu kız geçen senelerden beri aramızın hep bozuk olduğu yan odamdaki kızdan başkası değildi maalesef.
