Karmara Forum'un en üst katı...
Silah sesinin yankısı çoktan dinmişti.
Ama hiç kimse konuşmuyordu.
Doktor, eşinin ardından dakikalarca kapıya bakarak ayakta kaldı.
Gözlerinden akan yaşları bile silmiyordu.
Karel de onu rahatlatmaya çalışmadı.
Bazı acıların sözcüğü yoktu.
Sessizlik birkaç dakika daha sürdü.
En sonunda Boran boğazını temizledi.
"...Şey."
"Konu değiştirmek gibi olmasın da..."
"Hepimiz böyle mal gibi birbirimize bakıyoruz."
"Şu güç meselesine baksak mı?"
Riven istemsizce güldü.
"Allah cezanı vermesin."
"Adam ortamın içine etti."
Boran omuz silkti.
"E ne yapayım?"
"Böyle susunca daha çok moralim bozuluyor."
Mira da hafifçe gülümsedi.
Gerilim biraz olsun azalmıştı.
Karel derin bir nefes aldı.
"Haklı."
"Ne olduğunu öğrenmezsek hazırlık yapamayız."
"Önce sırayla deneyelim."
Boran hemen ayağa kalktı.
"İlk ben."
"Çünkü en yakışıklı benim."
Riven omzuna vurdu.
"Otur lan."
"Önce gerçekten neyin değiştiğini bul."
Boran marketten kalın demir bir raf ayağı getirdi.
İki eliyle tuttu.
"Bak şimdi..."
Bütün gücüyle büktü.
Tak...
Demir yavaşça eğilmeye başladı.
Boran'ın gözleri büyüdü.
"Lan..."
"Harbiden bükülüyor."
Biraz daha bastırdı.
KRAAK!
Demir neredeyse doksan derece eğildi.
Herkes şaşkınlıkla ona baktı.
"Bu normal değil."
Doktor mırıldandı.
"Bir insan bunu yapamaz."
Boran ise hâlâ demire bakıyordu.
"Ben..."
"Ben Hulk mı oldum lan?"
Riven kahkahayı bastı.
"Kafan hâlâ aynı."
"O konuda gelişme yok."
Herkes istemsizce güldü.
İlk kez ortam biraz olsun nefes aldı.
Karel de hafifçe gülümsedi.
"Sende fiziksel güç artmış."
"Ama sınırını bilmiyoruz."
"Boşuna zorlama."
Boran başını salladı.
"Tamam."
"Şimdilik havaya araba atmayı denemeyeceğim."
"İyi olur."
Sıra Riven'a geldi.
"Ben ne yapacağım?"
Karel omuz silkti.
"Koş."
"Koş?"
"Evet."
Riven koridorun başına geçti.
"Başlıyorum."
Bir anda koşmaya başladı.
İlk adım...
İkinci adım...
Üçüncü adım...
Bir anda gözden kaybolacak kadar hızlandı.
Boran'ın ağzı açık kaldı.
"Lan!"
"Uçtu."
Riven birkaç saniye sonra geri döndü.
Nefes nefese değildi.
Kendisi de şaşırmıştı.
"Ben..."
"Merdivenleri çıktığımı bile anlamadım."
Bir kez daha denedi.
Bu kez koşarken duvara basıp yön değiştirdi.
Sanki ağırlığı azalmış gibiydi.
"Galiba..."
"...çevikliğim arttı."
Doktor başını salladı.
"Hız."
"Denge."
"Refleks."
"Hepsi birlikte artmış olabilir."
Karel not almaya başladı.
"Boran."
"Güç."
"Riven."
"Hız ve çeviklik."
Mira çekinerek el kaldırdı.
"Ben de deneyebilir miyim?"
"Tabii."
Mira etrafına baktı.
"Ne yapacağımı bilmiyorum."
Tam o sırada...
Yerde duran metal bir kaşık hafifçe titredi.
Kimse dokunmamıştı.
Kaşık birkaç santim havaya kalktı.
Sonra tekrar yere düştü.
Herkes donup kaldı.
"..."
Mira şaşkınlıkla ellerine baktı.
"Ben..."
"Ben yapmadım."
Kaşık tekrar titredi.
Sonra bu kez yavaşça havaya yükseldi.
Boran gözlerini açtı.
"Yok artık."
"Kız Jedi çıktı."
Mira istemsizce güldü.
"Saçmalama."
"Ben de korkuyorum."
Karel kaşığı dikkatlice izledi.
"Demek..."
"Herkesin yeteneği farklı."
Tam o sırada yaşlı doktor konuştu.
"Belki..."
"...biz de deneyelim."
Karel başını salladı.
Doktor elini yaralı bir adamın koluna koydu.
Hiçbir şey olmadı.
Birkaç saniye geçti.
Sonra adamın yüzündeki acı ifadesi hafifledi.
Kolundaki küçük kesik gözle görülür şekilde kapanmaya başladı.
Doktor şaşkınlıkla geri çekildi.
"Bu..."
"Ben yapmadım."
Karısı olsaydı ilk onun sevineceğini düşündü.
Bir an gözleri doldu.
Ama kendini toparladı.
Karel ilk kez umutlandı.
"Demek..."
"İyileştirme."
Doktor sessizce başını salladı.
"Tam olarak nasıl çalıştığını bilmiyorum."
"Ama sanırım..."
"...dokununca oluyor."
Karel derin düşüncelere daldı.
Hiçbiri önceki hayatında olmamıştı.
Ne bu güçler...
Ne de bu yaratıklar...
Bu dünya...
Tamamen farklı ilerliyordu.
Ve bu bilinmezlik...
Karel'i ilk kez gerçekten tedirgin ediyordu.
Tam o sırada...
Karmara Forum'un alt katlarından metal sürtünme sesi geldi.
GICIRRR...
Herkes aynı anda aşağı baktı.
Riven kaşlarını çattı.
"...Biz bütün binayı temizlememiş miydik?"
Sessizlik çöktü.
Ses...
Bir kez daha duyuldu.
Bu kez daha yakından.
GICIRRR...
Karel yavaşça katanasının kabzasını tuttu.
"...Aşağıda bir şey var."
Ve o şey...
Orada olmaması gereken bir şeydi.
Devam Edecek...
