Moka arkasına bakınca içi ürperdi.
Böyle büyük bir ormanda tek başına kalmıştı.
Düşünmesi bile kötü.
Moka yola devam ediyordu.Neteye gittiğini bilmiyordu.
Peki Moka nereye gidiyor?
İlerledi,ilerledi ancak bir sona ulaşamdıKoşto,koştu ama yine etrafı ağaçlarla çevriliydi
.O koşarken onu biri izliyordu.
Alex.Alex de kara büyüye sahipti.
Alex bu karanlıkta boğulmuş,korkmuş,hiç bir şeyden haberi olmayan,gücünün farkında olmayan Moka'ya yardım etmek istiyordu.
Moka yolda insanların derin,şiddetli,karanlık çığlıklarını duyabiliyordu.
Moka içinden ben ne yaptım diyip duruyordu.Moka garip hissediyordu:
-Tuhaf hissediyorum.Sanki,sanki ben ben değilim.
Moka büyü yüzünden olduğunu biliyordu.
Ama bu kadar etki edermiyidi?
Moka içindeki onu kontroleden,çok güçlü olan canavarı bilmiyordu.
İcindeki canavarlar dışarı çıkarken kendinde değildi.
Canavar kontrol ettiği için o zaman normal gelmişti.
Şimdi ise içinde canavar olduğunu bilmiyordu.
Bir ses Moka'ya:
-Sen tuhaf değilsin.Bu çok normal.İzin ver. Sana yardım edeyim.
Tahmin edin.Tabikide bu Alex.Moka şekilde bu sese:
-Siz kimsiniz?Ne istiyorsunuz?Amacınız nedir?
Dedi sakin bir ses tonuyla.
Adam:
-Ben Alex.Seni kurtarmaya çalışıyorum.Hiç bir şeyden haberin yok Moka.İzin ver,sana yardım edeyim.
Dedi derin bir ses tonuyla...
Moka adamı dinliyordu.Gittikçe karanlığa boğuluyordu.Moka korkmaya başladı.Alex'e sordu:
- Nereye gidiyoruz Alex.
Dedi,Alex:
-Merak etme sen kendini bana bırak.
Moka başlattığı şeyin her yeri yok ettiğini bilmiyordu.
Ve ilerlemeye devam etti.
Moka gittikçe Alex'e yaklaşıyodu yaklaşmasına ama önüne ikide bir küçük ateş canavarları çıkıyordu.
Bu küçük canavarlar ateş ve karanlıkla birleşmişti.
Moka onları küçük bir büyü darbesi ile alt edebiliyordu.
Ama bir şey Moka'yı izliyordu.
Ve o bu küçük canavarların en büyük formu idi.Gerçekten çok büyüktü.
Bir anda Moka'nın karşısına çıktı.
Canavar Moka'yı yere düşürdü.Moka kaç-vur taktiğini uygulayarak canavarı öldürmeye çalışıyordu.
Ancak canavara o kadar büyük hasarlar veremiyordu.1 saatin sonunda Moka canavarı alt etti.
Moka kitabın birazını okumuştu.
Bu yüzden kendine o kadar yükelenmiyordu.Küçük hasarlar vermeye çalışıyordu.
Az kalsın kontrolden çıkıyordu.
Gerçekten bi ara canavar onu çok zorlamıştı.
Şimdi Moka kendi ile tek kalmış ve üşüyordü.
Sığnacak bir yer bulması gerekiyordu.
Küçük için bomboş bir kulübe buldu.İçine sığındı.
Akşam o kadar sert ve soğuk geçmiştiki Moka kendine bir ateş yakmıştı.
Gerçekten ateşle bir bağlantısı vardı.
Çok seviyordu ateşi.
Sabah oldu.
Moka hala yoldaydı.Moka Alex'e
-Artık yeter.Üşüyorum ve yara bere içindeyim.Beni nereye götürüyorsun.Yoruldum.
-Merak etme.Az kaldı.Dayan.İstediğim yere varınca yaralarını iyileştiririz.Şimdi uslu bir kız ol.
-Emredersiniz efendim. Ah,seni dinlemekten bıktım.Bırak beni.Senı tanımıyorum bile.Sadece başka şansım olmadığı için seni dinliyorum.Biliyorsun demi?
-Biliyorum.Şimdi yürü
Moka söylene söylene yürümeye devam etti.
Sonunda bir köy gördü.
Yine akşam olmuştu.Ama bu köyde kalmazdı.
Her yer yanmış ve karanlığa bürünmüştü.Moka bir ürperdi.
Bir tane kulübe gördü Moka.
Ama o da yanıyordu.Kalacak hiç bir yeri yoktu.
Moka o akşam yine yürümeye devam etti.
Sabaha kadar yürüdü.
Çok yorulmuş,üşümüş ve acıkmıştı.Çantasından çıkardığı elmayı yedi ve biraz kendine geldi.
İleride yine bir köy gördü.
Ama malesef Moka.
Bu köyde yanıyordu.
Diğer köydeki yangın bu köyede gelmişti.
Yangın hızla yayılıyodu.
Normal bir ateş olmadığı için çok zarar veriyordu.
Ateşle karanlık birleşmişti.
Moka hüzünle köye bakıyodu.
Fakat bu köy diğer köy gibi değildi.
Çok garipti.
Moka bu köye kendince anlatacak bir şey bulamadı.
Sanki bu köyde ruhlar yaşıyordu.
Moka hayalete benzer şeyler görüp duruyodu.
Merakından dolayı köye doğru yürümeye başladı...
