M: kucağımdan inmek istememe nedenini anlıyorum, bende seni bırakmak istemiyorum fakat yemek yapmam gerek, sonra beraber uzun uzun sarılırız, tamam mı?
Sorduğu soruya cevap olarak başımı usulca aşağı yukarı sallayarak bay lee'yi onaylanmıştım. Bay lee gülerek saçlarımı okşayıp buzdolabına doğru ilerledi, bende kocaman mutfağın ortasındaki masanın üstüne çıkıp oturmuş bay lee'yi izliyordum. Bay lee buzdolabından sandviç ekmeği, çilek, krema, bal ve sütü çıkarıp dolabın kapağını kapatmıştı, ondan sonra eşyaları tezgahın üstüne koyup kesme tahtasının üstüne koyduğu ekmeği ortadan ikiye bölmüştü, sonra çilekleri doğramıştı, ardından döldüğü ekmeğin her iki tarafınada krema sürüp üstüne çilek parçalarını eklemişti, ve son olarak iki ekmek parçasını birleştirmişti, hemen ardından bana dönmüş gözlerimin en derinlerine bakmaya çalışırcasına bana biraz daha yaklaşarak önüme geçmişti.
M: sütünü şeker atmamı istermisin?
Bunu derken nefeslerimiz birbirine değiyordu, çok yakındık ve benim kalbim maratona çıkmıştı.
J: e-evet, lütfen....
Minho'dan
Jisung yemeğini yemişti, benden mısır patlatmamı istemişti ve şimdi ikimizde benim odamda, yatakta oturmuş, film izliyorduk yani en azından izlemeye çalışıyorduk. Jisung soonie, doongie ve dori'yi seviyordu bense onları izliyordum. Size yemin ederim şu görüntü için canımı veririm.
J: bay lee.
M: efendim güzelim.
J: şey, geç oldu ben eve gitsem iyi olur. Hem yapıcak çok ödevim var.
Bu dediğiyle gülmüştüm, çünkü onlara sadece ben ödev vermiştim, ve sadece 2 sayfaydı. Bu demek oluyor ki benim miniğim bana rahatsızlık verdiğini düşünüyor.
M: size sadece ben ödev verdim ji.
J: siz nerden biliyorsunuz?
M: sen arabada uyurken ben hocalarını arayıp ödevin olup olmadığını öğrendim.
J: şey...
J: sadece size rahatsızlık vermek istemiyorum.
M: bana rahatsızlık vermiyorsun ji, aksine.....