Bölüm 6

Sabah, okul bahçesinde bahar esintisi vardı. Kuşlar cıvıldıyor, rüzgâr yapraklarla dans ediyordu ama Ada’nın içinde kıyamet kopuyordu. Emir’le konuşacak olması, hem kalbini hafifletiyor hem de mide bulantısı gibi bir gerilim yaratıyordu. Ders başlamadan önce okulun arka köşesindeki banka oturdu. Telefonuna gelen mesajla birlikte başını kaldırdı: > "Geliyorum." Dakikalar içinde Emir yanına geldi. Sırt çantasını yere koydu, sessizce yanına oturdu. İkisi de bir süre konuşmadı. O sessizlikte, göz göze gelmek bile cesaret istiyordu. İlk Emir başladı. “Ela sana söylemeden benimle konuştu. Seni kırdığını biliyorum. Ve en başından beri seni seçtiğimi de…” Ada gözlerini kısmıştı, sabırla dinliyordu. “Bana… seni sorgular gibi sorular sordu. Sanki seni tanımıyormuşum gibi. Seni tanıdığım kadarıyla o sorular bana komik geldi. Ama niyetini anlayınca… üzüldüm.” Ada başını salladı. “Ela benim en yakın arkadaşımdı. Onun gözümün içine baka baka sana ilgi duyması… biliyorum, senin suçun değil. Ama içim acıyor Emir. Çünkü o gözlerin bir zamanlar bana güven veriyordu.” Emir, Ada’nın eline uzandı ama Ada hafifçe geri çekildi. “Beni seviyorsan,” dedi, “bırak bu süreçte biraz uzak kalayım. Kendimi toparlamam gerek. Seni sevdiğimden eminim ama… güven kırığı öyle kolay kapanmıyor.” Emir yutkundu. “Sana zaman veririm. Ama bir şeyi unutma: Seninle olmamın tek sebebi seni gerçekten seviyor olmam.” Ada başını eğdi. İçinde hem bir rahatlama, hem bir yorgunluk vardı. Kalbinin bazı köşeleri hâlâ sıcak, ama bazı yerleri buz gibi olmuştu. Ayağa kalktı, çantasını sırtına aldı. “Teşekkür ederim, dürüst olduğun için,” dedi ve arkasına bile bakmadan uzaklaştı. --- Aynı saatlerde Ela kantinde oturuyordu. Elinde telefonu, ekranın parlaklığı gözlerini yakıyordu. O da her şeyi görmüştü. Pencerenin diğer tarafında Ada ve Emir konuşurken onları izlemişti. İçinden bir ses fısıldadı: “İkisini de kaybediyorsun.” Ama Ela, kendinden hiç vazgeçmezdi. Telefon ekranına bir numara yazdı. Kendisine yıllardır yazan ama hiç ilgilenmediği o çocuğa... sonunda bir mesaj attı: > “Bugün okul çıkışı konuşalım mı? Sana anlatmak istediklerim var.” Gözleri ışıldadı. Plan B başlıyordu.