### **Esmeralda’nın Cephesi: "Siber-Tayfa"**
Okul bahçesinde, Esmeralda elinde kamerasıyla yeni vlogu için ışık ayarı yapıyordu. Üzerinde yine o yumuşak hırkası, boynunda ise sadece sevdiği için taktığı eski bir kolye vardı. Yanına fırtına gibi biri yanaştı:
**Selin**.
Selin, Esmeralda’nın en yakın arkadaşı ve tam bir "istihbarat" uzmanıydı. Esmeralda ne kadar sakin ve doğal bir lidersizse, Selin o kadar yerinde duramayan biriydi.
**Selin:** "Eslem! Kızım saati gördün mü? Sınava on dakika var ve sen hala ağaçların gölgesini mi çekiyorsun? Ayrıca o hırkanın üzerine dökülen kahve lekesi mi? Çok samimisin ama bu kadar da değil!"
**Esmeralda (Gülerek):**
"Sakin ol Selin, yetişiriz. Hem bu leke değil, 'yaşanmışlık' diyelim biz ona. Bak, şu açıdan çekince her şey ne kadar huzurlu duruyor?"
O sırada yanlarına grubun en sakini ama en sivri dillisi olan **Arda** geldi. Arda, grubun mantık sesidir ve Esmeralda’nın o "havadaki tuhaf his" dediği şeylerle dalga geçmeyi çok severdi.
**Arda:** "
Yine mi kader, kısmet diyorsun Esmeralda? Bence sadece çok fazla lo-fi dinliyorsun, beynin ritim kaçırıyor."
### **Fero’nun Cephesi: "Müço ve Eski Mahalle"**
Şehrin öteki ucunda, Fero mahalle kahvesinin önünde eski bir bisikletin zincirini yağlıyordu. Yanında, çocukluktan beri ayrılmadığı, mahallenin en gürültücü ama en sadık ismi **Müço** vardı. Fero, sadece Müço ve birkaç yakınının yanında o sessiz kabuğundan çıkar, tam bir neşe kaynağına dönüşürdü.
**Fero (Gülerek):** "
Müço, şu vidayı düzgün tut dedim sana! Bisikleti tamir mi ediyoruz yoksa parçalıyor muyuz belli değil oğlum."
**Müço:**
"Ya Fero, senin bu eski eşya sevdan yüzünden bütün günümüz pas içinde geçiyor kankam. Gel gidelim şu yeni açılan kafeye, iki insan görelim!"
**Fero:** "Orası çok gürültülü Müço. Hem bak, bu bisiklet bittiğinde seni çocukluğuna götürecek. O lüks kafeler sana o eski rüzgarı verebilir mi?"
Fero, Müço ile şakalaşırken bir yandan da cebinden o eski analog kamerasını çıkardı. Müço’nun o komik, yüzü gözü yağ içindeki halini çekti. Fero sevdiklerinin yanında konuşkandır; saatlerin içindeki o gizli dünyalardan bahseder, eski plakların hikayesini anlatırdı. Müço için o sadece bir "saat tamircisi" değil, mahallenin dert ortağıydı.
### **Kesişmeyen Yollar**
Akşamüstü Esmeralda ve arkadaşları okul çıkışı bir şeyler içmeye giderken, Fero ve Müço da mahallelerindeki o tepede oturmuş gün batımını izliyordu.
**Selin:** "Eslem, daldın yine. Ne oldu?"
**Esmeralda:** "Bilmiyorum Selin... Sanki çok tanıdık bir şarkı duyuyorum ama sözlerini bir türlü hatırlayamıyorum."
Aynı anda Fero, kamerasının vizöründen bakarken uzaklara, şehrin o ışıltılı kısmına odaklandı.
**Fero:** "Müço, sence de bugün gökyüzü çok... sabırsız durmuyor mu?"
**Müço:** "Valla kanka ben sadece akşamki maçın sabırsızlığını çekiyorum, sen yine başladın felsefeye!"
İkisi de kendi arkadaş gruplarının içinde kahkahalar atsa da, o saniyede içlerindeki o "diğer yarısı" sessizce uyanıyordu. Henüz birbirlerini tanımıyorlardı ama etraflarındaki Selin, Arda ve Müço, yakında yaşanacak o büyük kaosun en yakın şahitleri olacaktı.
**2. Bölümün sonu.**