İzin ver hep yanında olayım
Yemekten sonra sofrayı Asel abla ile topladık, salona geri dönüp oturduğumuzda Bora, Mert'e baktı "Mert, paşam. Hande ablana gezdirsene evi" dediğinde Mert heycanla bana yöneldi ve elimi tutup beni cekiştirdiğinde ayağa kalktım "hadi Hande abla ilk bahçeyi gezelim" o beni çekiştirirken peşinden geldim, salondan çıktığımızda koridorda durduğumda o da durdu. "Ne oldu Hande abla? Hadi bahçeye gidelim.""Sen çık bende gelicem." "Neden? beraber gidelim işte" "Lavaboya gidicem, gelirim hemen" "Tamam" dedi ve elimi bırakıp dışarı çıkana kadar bende lavaboya doğru yürüdüm. Dışarı çıktığında bende salona doğru yaklaştım. kapısı biraz aralıktı, beni görmeyecekleri yerde ama yinede konuşmalarını duyabileceğim şekilde konum aldım. "Kardeşim bak, daha elinde yeterli kanıt yokken bunu yapamazsın" dedi Baran abi. "Hapise tıkabilecek kadar kanıtım var" diye yanıtladı Bora. "Ya ne var sadece uyuşturucu alım ve satımlarıyla ilgili kanıtın var ve bunlar sadece 20 veya 30 yıl hapise tıkar o şerefsizi, sen sonsuza kadar hapiste kalmasını sağlamak istemiyormusun? Cinayetle ve çete ile ilgilide kanıt toplamayacakmıydın?" "Erhan hapisteyken belki daha çabuk kanıt toplarım" "Aynen zaten diğer adamlarıda buna izin verecekti..ayrıca Hande'ye Erhan'ın yaşadığını söylemen lazım..bilmeye hakkı var.." "Gerçekten Bora, bunu o da bilmeli" diye ekledi Asel abla...Erhan yaşıyordu..nefesimi bile tuttum, kalbim deli gibi atmaya başladı, sakin olmalıydım, olan olaylar aklıma gelmemeliydi. ortam sesizleşmişti ki Bora sesizliği bozdu. "Artık acı çekmesin, bunları düşünmesin istiyorum" beni düşünüyordu. Hâlâ kalbim hızlı atıyordu ama bu sefer korkudan değil gibiydi. "..Bora sen..Hande'yimi seviyorsun?" Dedi Asel abla. Niye cevabını bukadar önemsiyordum? Bora sustu cevap vermedi. "Ben onlara bir bakacağım" dediğinde hemen uzaklaştım, dış kapıya yetisemezdim, hızla lavanoya girdim, sekin ol dedim kendi kendime, bu sefer korkudan degildi yine, elimi kalbime koydum. "Sakin ol" dedim bu sefer kendi kendime mırıldanırken. Elimi yüzümü yıkadım ve dışarı çıktım, biraz ileride Bora ve Mert vardı. Mert'in yeşil gözleri bana baktı. "Hande abla. Gelsene oyun oynayalım" gülümsedim ve yanlarına gittim, bir an bana bakan Bora'ya baktım sonra tekrar Mert'e baktım. "Ee ne oynayalım?" "Hmm saklanbaç.." "Tamam" "Amca sende oynuyorsun değilmi?" "Evet, bensiz oyunmu olurmuş" dedi Bora, neden o na bakamıyordum, daha demin konuşmalarını dinlediğim içinmi? "Ozaman ebe sen ol amca" "Tamam ozaman 30 a kadar sayıyorum..evin içine saklanmak yok ama" "Tamam tamam" Mert Bora'nın elini tutu ve bir ağacın yanına çekti, Bora saymaya başladığında Mert'e fısıldadım "bana en iyi saklanma yerini göster bakalım" "Hemen güzel ablam" güldüm, elimden tuttu ve beraber evin arkasına tarafına geçtik, duvara sindik iyice. Bir kaç saniye sonra adım sesleri duyulduğunda Mert fısıldadı. "Bak şimdi, beni takip et." Dediğinde diğer taraftan tekrar ön tarafa geçtik ve Boranın saydığı yere eliyle bir kaç kere vurdu küçük eli ve bağardı. "Sobe! Sobe!" Sonra Bora bu tarafa geldi gülümseyerek. "Hep aynı taktik be paşam" mert güldü sevinçle "yine sen ebesin" Bora yaklaştı ve ağaca dokundu. "Hande ablanın sobelediğini görmedim. Oyüzden sobe" dedi bana bakarken. Bakışlarımı kaçırdım. Hayır kaçırmamalıydım bir şey olduğunu anlayabilirdi, tekrar gözlerine baktım ama yine kaçırdım, dayanamadım bakışlarına. "T-tamam ben sayarım." "Hayır amcam saycak." Mert'e baktık ikimizde. "Neden ben sayıyormuşum yine." "Öyle canım istedi, ben Hande ablamla saklanmak istiyorum." Gülüşümü bastırdım. "Hemen satıldık. İyi peki" Bir kaç tur daha oynadik ve hep Bora ebe oldu. "Yeter be artık paşam, hep beni ebe yapıyorsun" "Tamam ama sadece bu seferlik ben sayacağım. Sırf amcamı cok sevdigimden bunu yapıyorum" Bora güldü ve Mert'in koyu saçlarını eliyle karıştırdı. "eşek seni" Mert'te gülüyordu, onlara bakarken kendimi gülümserken buldum. Mert aynı yerde saymaya başladığında Bora elimi tuttu ve beni peşinden çekti. Küçük ada da ki küçük ormana doğru yürürken itiraz etmedim, cok uzaklasmadan bir ağacın arkasına geçtiğimizde çok yakındı, resmen ağaca yapışmıştım yakınlığından dolayı. "Neden beni görmezden geliyorsun" diye fısıldadı. Gözlerine bakmıyordum. Sakin ol kabim, hızlanma. "Özelikle bunu yapmıyorum" bende fısıldadım. "...iyimisin?" "..niye?" "Merak ediyorum sadece..iyi değilsen iyi değilim de..saklama" "..İyiyim" O bana bakıyordu ama ben o na bakamıyordum. Bunun konusunu açmadı. "Hadi çıkalım..bulsun bizi" "Tamam" Ordan çıktığımız da Mert bizi gördü ve sobeledi "ben kazandım!" Bora Mert'i kucağına aldı. "Afferin, şimdi bukadar oyun yeter." "Yaa amaa amcaaa" "Yorulduk be oğlum" "Of tamam" Mert somurttu. "Somurtma öyle" derken beraber tekrar eve giriyorduk. Beraber akşam yemeğini yedikten sonra Asel abla Mert'i yatağına yatırdı ve tekrar aramıza katıldı. "Lan Bora, uzun zamandır beraber içmiyorduk. İçekmi biraz?" Dedi Baran abi. "İçeriz sonra" diye yanıtladı Bora. "Ay Bora, bende özledim..hadi" diye ekledi Asel abla. Bora bir an bana baktı, gözlerimi yine kaçırdım. "Hande sende içermisin?" Dedi Asel abla. "Öyle çok içmiyorum ama içmişliğim var." diye yanıtladım. "Tamamdır ozamannn." Asel abla hemen viski şisesi ve 4 bardan getirdi. Hepsini doldurdu. "Hande sen kaç yaşındasın bu arada?" Diye sordu Asel abla. "26 yaşındayım" "Benden bir yaş küçüksün..istersen sadece Asel'i kullan." "Teşekkürler ama seni ablam gibi gördüm nedense, oyüzden Asel abla diye devam edeceğim" Asel abla gülümsedi. Bora 3. Bardağına geçmişti ve hep bana bakıyor gibi hissediyordum. Baran abi de 2.bardağındaydı. biz daha 1.yi bitirmemiştik. "Cidden cok tatlı bir kızsın..hadi eltim ol" bu sözle Bora'nın nefesine viski kaçması bir oldu, Baran abi gülerken kardeşinin sırtına vuruyordu. "Helal helal" Bora hemen yengesine çevirdi bakışlarını. "Yenge, sen herhalde sarhoş oldun." "Yoo" dedi ama belliydi. Bir bardakta sarhoş olmuştu ve 2.sini dolduruyordu banada kendisinede. "Olabilir, karım kolay sarhoş oluyor ne olmuş" dedi Baran abi. "Yaa ben sana sarhoşum kocacım" diye yanıt verdi Asel abla. Bora derin bir nefes aldı. "Hande-" diyerek bakışlarını bana çevirdi ve yüzümdeki kızarmayla sustu. Ortam sesizdi..herkes banamı bakıyordu? "Utandırdın kızı Asel ya" dedi Baran abi "Şey..ben öylesine söylemiştim..utanma Hande" bakışlarımı kaldırıp Asel ablaya baktım. "U-utanmadım, viski yüzünden sanırım" Bora'nın bakışlarına kaydı gözlerim, o damı utanmıştı yoksa sarhoşmu oluyordu? Yanaklarında hafif pembelik vardı. Bu sefer o kaçırdı bakışlarını. Biraz daha içtik ve Asel abla sızdığında Baran abi onu kucagına aldı gelin gibi. "Size iyi geceler" dedi ve salondan çıktı. Ben kendime bir bardak daha dolduruyordum, bu 6.bardağımdı ve çoktan sarhoş olmuştum. Bora daha 8.bardağındaydı ve hâlâ sarhoş olmamıştı. "Hande daha içme..git uyu" "Ama uykum yokiii~" Bora derin bir nefes aldı ve tam içeceğim bardağı elimden aldı ve masaya koydu. "Yaa Boraa~" yutkundu. "Seni kullanıyormuş gibi oluyor, Bok gibi hissediyorum ama bir daha öyle Bora dermisin" "Bora" dedim. Derin bir nefes aldı. "İsmim senin dudaklarindan çok güzel geliyor kulağa biliyormusun?" Sarhoş bir şekilde güldüm hafifçe. Bağazını temizledi sanki daha demin söylediği şeye kendi bile inanamıyordu. "Git uyu" "Hayırr. Uyumayacağım" "Hande..hadi git uyu artık" "Banane" "Gitmiyorsun yani öylemi?" "Evet, burası çok rahat bence" "Kucaklayıp götürürüm bak, git hadi" "Kucakla banane" "Öylemi Hande.." "Öyle Bora" ve beni kucakladı refleks olarak ellerimi boynuna doladim, yüzüme bakmadan odama kadar götürdü ve yatağa bıraktı beni. Bir şey söylemeden gidecekti ama kolundan tutup çektiğimde yatağa tam yanıma düştü, çok yakındık. Derin bir nefes aldı ve gözlerni kapattı. "Yapma Hande" "Bora..gitme" "Hande.." gözlerini açtığında göz yaşlarımı gördü. "Hande, noldu..ağlama" diyip teredüt etmeden göz yaşlarımı sildi baş parmağıyla. "Çok korkuyorum Bora" "Şş..korkma..korkma" "Ya Erhan yine beni bulursa" "..bulamaz ki..öldü o" "Yalan söyleme...ölmedi..duydum" bir an parmağı silmeyi bıraktı. "...sen bizimi dinledin" "Üzgünüm..yapmamam gerekirdi..ama yaptim..merak ettim..üzgünüm" "Tamam..ağlama artık, lütfen" "Nasıl ağlamam...kimsesiz biriyim, intikam diye tuturmuş bir deli var peşimde" "..ben varım Hande..ablan diye gördüğün Asel yengem var. Abi olarak gördüğün abim var...yine abi gibi gördüğün Osman abi var...ben varım Hande ben...izin ver hep yanında olayım" daha çok ağlarken Bora'ya sarıldım, kafamı göğsüne gömdüm. Durdu, dondu resmen. Ama sonra teredüt bile etmeden sarıldı ve saçımı okşadı. Kollarının arasında uykuya daldım. Evet...o vardı, Bora yanımdaydı.