Bölüm 44

Alisa, suyun altında Yiğit’in göğsüne yaslandı. Gözleri yarı kapalı, huzurlu bir tonda mırıldandı: > “Yiğit... biraz daha kalalım mı burada? Seninle bu kadar yakın olmak çok güzel... içim ısınıyor resmen.” Yiğit, ona gülümseyerek baktı. Parmakları Alisa’nın omzundan beline doğru kayarken yumuşakça cevap verdi: > “Tabii ki, yani... bu kadar güzel bir teklifi reddetmek mi? Asla.” Sonra gözlerinde hafif bir yaramazlık belirdi. Elleri Alisa’nın beline kaydı, yavaşça onu gıdıklamaya başladı. > “Ama böyle tatlı tatlı konuşursan, seni biraz güldürmem gerek!” Alisa bir anda gülmeye başladı, kahkahalar su sesine karıştı: > “Yiğit! Hahaha! Yapmaaa! Gıdıklanıyorum! Ahh hayırr!” Yiğit de gülmeye başladı, Alisa’nın kahkahaları onun içini ısıttı. Sanki o an sadece ikisi vardı dünyada; ne geçmişin acısı ne geleceğin korkusu. Sadece bu an, bu yakınlık, bu mutluluk…