Bölüm 32

Küvetin içinde sıcak suyun hafif buharı yükselirken, Alisa ve Yiğit birbirlerine bakarak gülümsediler. Alisa, Yiğit’in kollarında güvenle otururken, vücudundaki kaslar gevşemeye başladı. Yiğit, onu bir an daha sıkı sarıp yavaşça sırtını okşamaya başladı. > “Rahatlayacak mısın, karıcım?” dedi Yiğit, sesi oldukça sakin ve huzurluydu. Alisa, gözlerini kapatarak derin bir nefes aldı. O an, başındaki tüm düşünceler ve endişeler bir kenara itilmiş gibi hissediyordu. Yiğit’in elleri, ona huzur veriyordu. > “Bilmiyorum... ama seninle her şey daha kolay oluyor,” dedi Alisa, yüzüne hafif bir gülümseme yerleştirerek. Yiğit, Alisa'nın saçlarını nazikçe yana doğru iterek yüzüne baktı. Alisa’nın gözlerinde derin bir güven vardı ve bu güven Yiğit’in kalbini sıcacık yapıyordu. > “İstediğin her an seninle olurum,” dedi Yiğit, her kelimesinde ona duyduğu sevgiyi hissettirdi. “Beni bırakma, Alisa. Ben her zaman yanındayım.” Alisa, bir süre sustu. Onun kollarında, sanki tüm dünya sadece ikisinin etrafında dönüyormuş gibi hissediyordu. > “Ben seni kaybetmekten korkuyorum Yiğit...” dedi birden, hafif bir titremeyle. Yiğit, yüzünü Alisa’nın saçlarına yaslayarak ona sımsıkı sarıldı. > “Bunu düşünme, Alisa,” dedi, sesi ciddi ama yumuşaktı. “Sonsuza kadar yanındayım, korkmana gerek yok. Hiçbir şey bizi ayıramaz.” Alisa, Yiğit’in sözlerini duyarak rahatlamaya başladı. Sıcak suyun verdiği rahatlıkla birlikte, gözleri yeniden kapanırken, vücudu iyice gevşedi. Birlikte birkaç dakika daha öylece sessizce kaldılar. Aralarındaki huzur, her geçen saniye derinleşiyordu. Sonunda Yiğit, Alisa’yı nazikçe kendine doğru çekti ve bir süre başını Alisa’nın omzuna yaslayarak, o anın tadını çıkardı. > “Şimdi rahatladın mı?” diye sordu, biraz da gülümseyerek. Alisa, başını hafifçe sallayarak cevap verdi: > “Evet, seninle her şey daha güzel.” Yiğit, Alisa’yı daha da sıkı sarıp gözlerinde parlayan sevgiyle ona bakarak, “O zaman bu anı sonsuza kadar koruyacağım,” dedi ve ikisi de sabahın sakinliğinde huzurla kalmaya devam ettiler.