Eva Ashford
Yataktan kalkarak ayağa kalktım ve o da hızlıca kalktı. Gözlerim neredeyse dolmuştu . Bir daha sordum ."Neden onu eve getirdin? " üzüntüyle ardın getirdim . "O çok kötü kadın "
Halbuki onu çok sevmiştim . Birlikte sohbet etmiş bir birimize içimizi dökmüştük ta ki, gözümün önünde ateş yakıp kocamın sevgilisi olduğunu söyleyene kadar. Ateş yakması sorun değildi bu başıma bir daha da gelmişti . Bir kaç gün kendimde olmuyordum ama sonrasında iyi oluyordum .
İçimi parçalayan Bay Darianın sevgilisi olduğunu söylemesiydi . O yetişkin bir adamdı bir birimizi sevmediğimizi biliyordum. Ama yinede ona saygı duymuştum . Her ne kadar gerçekçi olmasada sevgilisini karısının burnunun dibine getirmesi doğru değildi .
Ama bu bana bu kadar berbat hiss ettirmemeliydi yine de ......... hiss etdiriyordu .
İçimde o kadına karşı o kadar öfke birikmişti ki , elimde olsa canını yakardım . Bir dakika tabi yaa.........kocam sevgilisi evdeydi tabi ki .. .
Yumruklarımı sıkarak hızlı adımlarla kapıya doğru yürüdüm. "Eva" bağırdı peşimden gelen Bay Darian. Sinirle kapıyı açtım "Nerede o sevgilin?"
Tam kapıdan dışarı çıkacakken kolunu belime dolayıp beni kendine çekti ve sinirle "Gel buraya" dedi . Kolunun arasında debelendim . "Bırak, öldüreceğim o kadını "
Beni daha da sıktı "Kovdum onu .....rahat dur artık "bunu duyunca tüm bedenim gevşedi sanki . Hemen kollarının arasından çıkarak önünde durdum ve şaşkın şaşkın "Kovdunmu? özür dilerim kovdunuzmu?" Dedim . O kadar sinirlenmiştim ki ,bir anda hitap şekilimi bile unutmuştum ama iyiki bunu sorun etmemişti .
Uzaklaşarak koltuğa oturdu bende arkasından giderek önündeki koltuğa oturdum . Konuşacak bir şeyi vardı ve benimde bir açıklamaya ihtiyacım vardı .
Başını kaldırıp gözlerini tavana dikerek bir şeyler düşündü sonra yüzünü bana döndü. "Sana hiç bir zaman ihanet etmedim. İstesemde edemem Eva"
"Nasıl ?" Dedim kaşlarımı çatarak . "Ben kimseye dokunamıyorum bu......bu pskolojik bir durum. "
"Ama-" diyecektim ve sözümü kesti. Bana dokunuyordu ama
"Sen dışında" dedi cümlesini düzelterek . Fısıldadım "Ben dışında?" Demek o yüzden bana durmadan sen özelsin diyordu .
O siyah eldivenler şimdi anlaşılıyordu . Onun için üzülmüştüm neden bilmiyorum kendimi suçlu hiss etmiştim . Bu kötü hiss ettirmişti.....
"Evet, dört yıl önce ,yangın günü pazarda bana çarpmıştın o gün anlamıştım sana dokuna bildiğimi"
"Üzgünüm , o günü tam hatırlayamıyorum " dedim .
"Sorun değil , Mila konusuna gelince " dedi iç çekerek . "O zamanlar gençtim , onu sevdiğimi düşünmüştüm ama ona dokunamadığım için her şeyi arkamda bırakıp şehir dışına çıkmıştım . O zamanlar beş parasızdım ."
"Üzgünüm" fısıldadım ve ardın getirdim "Çok zor olmalı"
Başını aşağı yukarı salladı . "Sonra anladım aşk benlik bir şey değildi . Tam her şeyden vazgeçmiştim . Hiç bir insana dokunamazken nasıl bir ailem , karım ola bilirdi ki?. Özellikle de bir çocuğum. İmkansızdı. Ama o gün seninle karşılaştığımda imkansız olmadığını anlamıştım. Bir ailem ola bilirdi"
Ama gerçekteyse korkak ve hiç bir işe yaramayan kızla karşılaşmıştı . Ona istediği aileyi verememiştim ve bu beni daha da kötü hiss ettiriyordu.
"O gün Milanın kalacak yere ihtiyacı vardı o yüzden bana gelmişti . Böyle kötü bir kadın olduğunu bilmiyordum "Önümdeki adama baktım . Şimdi çok bitkin gözüküyordu gözüme ,sanki, aylar önce gördüğüm o heybetli adam Darian Ashford değildi .
Yaptığım çocukça davranış ve onu o kadar suçladığım için kendimi berbat hiss etmiştim o yüzden "Anlıyorum ,az önce yaptığım davranış için çok özür dilerim Bay Darian"dedim
Gülümseyerek ayağa kalktı . Bu adam beni kurtarmıştı o geldiğinden bu yana sanki yeniden hayata dönmüştüm . Artık geceleri uyuyor , çok fazla ilaç kullanmıyor ve insanlardan çekinmediğimi fark etmiştim . Sanki bana geçmişi unutturuyordu. Ona çok fazla borçluydum aslında.
Ben bunları düşünürken yaklaştı ve ellerini koltuğun kenarlarına koyarak üzerime eğildi . Şimdi beni bedeni ve koltuk arasında sıkıştırmıştı . Elimde olmadan yutkundum . Yakından bakınca daha da , yakışıklı gözüküyordu aslında...
Gözlerini dudaklarımla gözlerim arasında haraket ettirerek fısıldadı . "Kadınların hep sinirli ve hırçın olduğunu duymuştum nerden bile bilirdim ki , benimde tatlı yüzlü karımın arkasında öfkeli bir aslan yatıyor. Beni her geçen gün daha da gururlandırıyorsun ......"
Elimde olmadan gözlerimi karanlık gözlerinden ayıramıyordum .Yüzünü yüzüme daha da yaklaştırdı ve anlayışla "Anladım ki , Eva aile ola bilmek için aşk şart değil. Bir birimize güvensek ve saygı duysak bu fazlasıyla yeterli "
O an anlamıştım ne demek istediğini . Birlikte olmamızı , gerçek karı koca olmamızı istiyordu ve bu onun gerçek hakkıydı.
Eğilerek boynumu öptü ve tüm bedenimi sıcaklık bastı . "Benim ol ufaklık. Bir birimizin yaralarını saralım. Birlikte olalım artık"
