Darian Ashford
Hızla malikanenin büyük kapısını açarak içeri girdim . Tom bana mektup göndermişti ve malesefki , oldukça kısaydı kendisi okuma yazma bilmediği için birine yazdırmış olmalıydı . Ama okuduğumo bir cümle heyecanın kalbimi esir almasına o an sebeb olmuştu .
Hanfendi hastalandı efendim, hemen geri dönmelisiniz .
Evet bu kısacık cümle içime korku doldurmuştu . Beni gören Tom hızla merdivenlerden inerek bana doğru geldi . "Ne oldu?" Dedim nefes nefese yeniden merdivenleri çıkarken .
"Alev , alev gördü" ağzımın içinde bir küfür savurdum . Bunun nasıl bir soruna yol açacağını bilmiyordum ama alevim Evanın en büyük travması olduğunu biliyordum .
Neredeyse odamıza ulaşmıştım kapıyı açarak hemen içeri daldım . Ve o an haraketsice odanın ortasında donup kaldım .
O iyiydi , her şey oldukça iyi gözüküyordu. Yatağın üzerinde oturmuş ve dizlerini karnına doğru çekerek kucaklamıştı . Gözleriyse .......lanet olsun.....gözleriyse çok donuk bakıyordu . Sanki , odada hiç kimse yokmuş sanki o burada değilmiş gibi.
Ona doğru yaklaştım "Eva ,iyimisin?"
Ses yok sadece gözünü bir noktaya dikmişti sanki beni görmüyordu . Hemen kapıda duran Toma döndüm.
"Kim yaptı bunu? Neler oldu?" Kendimi sakin tutmaya çalışıyordum ama sesim yinede ökeli çıkmıştı. "Bayan Mila , o " dedi yutkunarak ve devam etti "ocağı yakacakken Evanın ateşi gördüğünü söyledi . O an , bayılmıştı -"
"Yalan söylüyor" içeri giren Bertanın sesi Tomun cümlesini yarım bıraktı. Evaya yaklaşarak şevkatle saçlarını okşadı . Böyleyken bile haraket etmiyor hiç bir karşılık vermiyordu .
"Bir kaç eksik için pazara gitmiştim geri döndüğümde konuşmalarına kulak sahibi oldum . O hanımefendinin ateşten korktuğunu tahim ede bilmişti çünki , yemek pişiren zaman mutfağa girmesine izin vermezdim . O an, kulaklarımla duydum . Onun sizin sevgiliniz olduğunu söyleyerek kibriti çıkararak gözünün önünde yakmıştı . Ama o kadar hızlı olmuştu ki , yetişememiştim . Beni gördüğündeyse hemen yalan söyledi"
Öfkeden yumruğumu öyle bir sıkmıştım ki , parmak boğumlarım bembeyazdı . Benim evimde benim karıma bunları nasıl söyleye bilmişti . ...ne cüretle..
Sinirle kapıdan fırladım "Benimle gel Tom ve söylediklerimi harfiyen yap"
Koridora çıktığımızda durdum ve Toma döndüm , öfkenin verdiği hırıltıyla"Odası nerede?" Diye bildim . Malikane büyüktü ve kullanılmayan pek çok oda vardı .
Koridorun sonundakı odayı gösterdi. Odaya daldığımda beni görün Mila hızla ayağa kalktı ."Darian"
Sinirle bağırdım "Karıma ne yaptın?"
"Ben .....ben sadece ocağı yakacaktım "yalanı karşısında kendimi daha fazla tutamadım . Daha fazla öfkeyle sözlerin üstüne basa basa "SANA KARIMA NE YAPTIN DEDİM"
Sonunda vazgeçti "Tamam yaptım o başbelasının gözünün önünde ateş yaktım tamammı? " sonra yalvaran gözlerle bana baktı"Ama bunu ikimiz için yaptım Darian . Onunla boşana bilirsin. Mutlu bir hayatımız ola bilir"
Bir zamanlar nasıl böyle bir kadını sevdiğimi hala anlamıyordum .
"Kalacak bir yere ihtiyacın olduğunu söylediğin için, iki gün burda kalman seni sevdiğim anlamına gelmez. O eskidendi , ve benim sevdiğim kadın böyle acımasız biri değildi"
" Ama o kızıda sevmiyorsun bunu biliyorum"
Daha fazla dayanamadım ve üzerine yürüdüm, dişlerimi sıkarak" Senden dokuz yaş küçük bir kızı incitmeye utanmıyormusun? Onun suçu neydi . Ne yaptığının farkındamısın"
Ben hızlı hızlı konuşup üzerine yürürken geri geri gitti ve sonunda duvara yaslandı . Yumruğumu başının yanındakı duvara geçirdim ." Eğer karım ve senin aranda seçim yapacaksam her zaman karımı seçerim Mila"
Arkaya çekildim o bana kırmızı gözlerle bakarken "Tom Milanın kolundan tut ve dışarı at" dedim . "Cezasını sonra kendim vereceğim."
Tom onu çekiştiriken bağırdı"O kızla birlikte olmadın bile , biliyorum . Geçmişi hatırla Darian" ve Tom onu götürdü.
Neredeyse akşam oluyordu ve bende yorlumuştum. Yeniden odaya döndüm . Berta Evanın üzerini değiştirmiş ,pijamalarını giydirmişti . Şu an da , oyuncak bebekten bir farkı yoktu . Onu her bu halde gördükçe içim kanıyordu .
Yatağa yaklaştıç ve yanına oturdum . Yüzünü bile bana doğru çevirmedi . Ellerini önünde birleştirmiş önümde duran Bertaya döndüm . "Doktor ne dedi?"
"Ruhsal çöküş yaşıyor , kendini dış dünyaya kapattı . Yeni geldiğinde de , böyle bir durum olmuştu efendim, iki aydan fazla böyle bir durumda kaldı . Ama doktor bu defa ne kadar süreceğini bilmediğini söyledi . Belki de , yıllar belkide hiç"
İç çektim . Şu anda kafasında kendisiyle ve geçmişiyle savaşıyordu ve ben ona güveniyordum . Kazanacaktı ,bana geri dönecekti .
Ya hiç iyleşmezse dedi içimden bir ses. O zaman ben nasıl olurdum ?
Yorgun Bertaya baktım "Tomuda al eve gidin geç oldu gerisiyle ilgilenirim " İkiside oldukça yaşlanlyordu ve çalışmakta zorluk çektiklerini artık göre biliyordum .
"İlaçı çekmecede " dedi başımı aşağı yukarı salladım ve uzaklaşarak odadan çıktı . Yanımda sakince oturan kıza baktım acaba beni duyuyormuydu ?
Su almak için aşağı inecektim ama Evayı burda yalnız bırakmak istemiyordum . Artık hiç olmazdı. Komidinin üzerinden bir elime sürahiyi aldım ve Evaya yaklaşarak kolumu beline doladım ve diğer kolumda da ,onu tuttum . Sanki dokunuşumu hiç hiss etmedi . Kolumda ölü biri vardı sanki, kolumu daha sıkarak onu kendime bastırdım ve başını göğsüme dayadı . Odadan çıkarak meriveleri indim ve mutfağa girerek Evayı tezgahın üzerine oturttum . O an , ilk defa bakışlarını kaldırdı ve gözlerime baktı .
Ama bakışları çok donuktu . Suyu ve ilaçı alarak ona yaklaştım . İlaçı alarak ona içirdim. Eldivenlerimi çıkararak kahverengi saçlarını okşadım . Kendi ellerimle ona dokunmak bana huzur veriyordu .
Elimde olmadan hüzünle fısıldadım "Geri dön ufaklık , yapabileceğini biliyorum . Unutma ben yanındayım . "Kolumu uzattım ve onu kucağıma alarak yeniden odaya çıktım . Çıkarken durmadan kulağına fısıldıyordum . "İyileşince seni yeniden parka götüreceğim . Bu defa birlikte yemleyeceğiz güvercinleri söz"
Elimde değil sanki , onunla konuştukça daha az suçlu hiss ediyordum. Ama ger geldiğinde nasıl olacaktı , sinirli bana kızgın olacaktı . Ve bu benim için daha zor olacaktı .
