İçeriğe geç

Kırılgan temas

Bölüm 10 · 4 dk okuma

Kırılgan temas

Bölüm 10

BÖLÜM 10

Darian Ashford

Birinin bana ihtiyacı vardı ve bu hiss çok güzel hiss ettiriyordu . Şimdiye kadar kimseye ihtiyacım olmamıştı hiç kimsenin de bana ihtiyacı olmamıştı .

Ama şimdi birinin bana ihtiyacı vardı . Neden , bilmiyorum ama dün gömleğimden tutup arkamdan pıtı pıtı yürümesi ona sahip çıkma isteğimi daha da artırmıştı.

Her ne kadar karım olsada öyle göremiyordum o daha gözümde çocuk ruhlu bir kızdı .

Sabahın ışıkları odaya girirken , yanımda ayıcığını kucaklayıp mışıl mışıl uyuyan kıza baktım . Tanrı bilir neler yaşamıştı . Dün öyle kan ter içinde kalmıştı.

Sakince yataktan kalktım ve yorganı daha da üzerine çektim . Pencereye yaklaştım ve perdeyi çekerek sabahın ışıklarının gözünün üzerine düşmesini engelledim .

Dolaba geçerek beyaz bir gömlek , siyah pantalon , ceket ve siyah bir kravat aldım .

Banyoya geçerek üzerimi değiştirdim ve o da dan çıkmadan önce eldivenlerimi giyerken, yatağımda huzur içinde uyuyan karıma baktım .

"Seni tanımıyor" dedi içimden bir ses "tanısa korkardı " ellerimle şakaklarımı ovuşturdum . "Sinirlenince nasıl birine dönüştüğünü , görürse korkardı ,nefret ederdi . Ona zarar bile verirsin"

Lanet olsun , kendimi kontrol altında tutmalıydım . Bunu tamamen unutmuştum . Hangi akılla onu odama taşıttım ki, bana daha yakın olması o anda daha zarar görmesini sağlardı .

Bu sorunumu kimse bilmiyordu , sadece kendim . Ama son iki aydır bir sorun yaşamıyordum. Yine de ilaçlara yeniden başlamalıydım . Bu hiç bir zaman yaşanmıyacağı anlamına gelmiyordu .

İki ay önce yaşadığım krizde evimdeki hizmetçiyi çok kötü yaralamıştım . Ve bir çoğunu . Ama Eva zayıfdı ,yaralanırsa bedeni dayanamazdı .

Gözlerimi kapadım ve kendime teselli vermeye çalıştım . Öyle bir şey olmayacak kendimi kontrol altına alacağım .

Sadece bir gün ,yarın Berta ve Tom dönecekti ve benimde çocuk bakıcılığım bitecekti .

Bu gün Henry in evine gitmeliydim ama Evayıda evde yalnız bırakamazdım.

Aşağı indim ve o kalkana kadar kahvaltı hazırladım . Kahvemi de ,hazırlayıp masaya oturduğumda ,adım seslerini duydum merdivenlerden iniyordu .

Mutfağa girdi ve beni görünce hemen "Günaydınn" diyerek önüme masaya oturdu.

" Günaydın hemen kahvaltını yap birazdan bir yere gideceğiz" gözleri bir anda sevinçle parladı . Ama sonra o ışık söndü ve bir şeyi hatırlamış gibi fısıldadı . "Ben gelemem"

"Neden?"

"Tedirgin oluyorum "

"Ben yanında olacağım , uzun kalmayacağız bir konuşmam var yapıp çıkacağım ."

Umutla gözlerime baktı o an , aklıma bir şey geldi "Belki , işim bittikten sonra parka yürüyüşe gideriz . " gözlerindeki sevinç geri geldi .

"Gerçektenmi , ben parka hiç gitmedim "

Dedi sevinçle.

Başımı aşağı yukarı salladım ."Gerçekten"

💍💍💍💍

Kolumdakı saate baktım , oturma odasında oturmuş bekliyordum . Böyle olursa geçicektim .

Ayağa kalktım ve odaya çıktım . Kapıyı açtığımda Eva saçıyla uğraşıyordu.

"Gecikiyoruz" dedim sabırsızca.

" Saçımı yapamıyorum ama " dedi aynanın önünde sızlayarak. Sanırım , toplamaya çalışıyordu ama yapamıyordu . Sadece , sinirle çekiştiriyordu. Berta olsaydı hall ederdi .

Ona doğru yaklaştım ve ellerini saçlarından çektim . Eldivenli ellerimin dokunuşu onu germişti sormak istiyordu ama cesaretini toplayamıyordu .

" Bırak açık kalsınlar Eva"

Hızla bana döndü " Ama öyle çirkin oluyorum"

"Senmi?" Güldüm. Kollarını kucağında birbirine geçirdi ve kaşlarını çatarak " Neden gülüyorsunuz ? Gülmeyin"

" Adamın senin gibi karısı olunca o bir az zor"

Ciddileşerek. "Her halinle güzelsin." Dedim . "Açık bırak saçlarını"

Yüzü yunuşaldı "Gerçektenmi? "

"Güzelmiyim?"

"Eh, işte"

"Çirkinmiyim o zaman?" Masum masum sordu .

"Hayır"

"Ama eh işte dediniz, çirkinmiyim?" Takıldık yine.

"Güzelsin , rahatla" dedim dişlerimi sıkarak .Bunu duyunca sevinçle saçlarını açarak kapıya doğru koştu.

Hemen kolumu uzattım ve ensesinden tutarak kendime çektim ."Dur bakalım ,nereye ufaklık, önce beni dinle"

Başımı eğdim, dikkatle gözlerini yüzüme dikti. "Biri sana bir şey söylerse hemen bana geliyorsun. Elinden geldiğince yanımdan uzaklaşma. " Henryin kızlarını hatırladım o kızlardan gözüm hiç bir zaman su içmiyordu . Gerçekten şımarık ve tehlikeliydiler.

"Biri sana bir şey, çay falan teklif ederse , içmiyorsun. Ben sonra sana içecek alırım , tamammı?"

"Ama ayıp olur"

"Olmaz ,koca sözü dinle" devam ettim . "Tamam tutalım , bir hanımefendi sana yaklaştı ve çaya davet etti . Ne yapacaksın?"

Sevinçle " Kabul edeceğim " dedi . Ensesini bıraktım ve yüzümü ovuşturdum . Sinirle nefes aldım .

"Lanet olsun, yanımdan ayrılma "

Bu iki günde sanki , ömrümden iki yıl eksilmişti . Bu günün kazasız bitmesini istiyordum.

Şu foto ⬆️ her ne kadar Darian ve Evaya benzemesede bana onların vibe veriyor skdkdjs

Bölüm sonu

8 yorum