Ruth, hayatının zirvesindeydi.Her adımında insanlar dönüp ona bakıyor, sokaklar onun adıyla çınlıyordu.Şarkıları radyolarda çalıyor, sosyal medya hesapları hayran mesajlarıyla dolup taşıyordu.Şöhretin sarhoşluğu damarlarında tatlı bir sıcaklık gibi akıyordu.Gülüşü daha parlaktı, adımları daha hafif.Yeni hayatı, bir rüya gibi hızla büyüyordu.Eskiden küçük barlarda, birkaç kişinin alkışladığı geceler şimdi ona çok uzak görünüyordu.Yeni taşındığı lüks apartman dairesi, Ruth'un özgürlüğünün ve başarısının bir simgesiydi.Yüksek tavanlar, geniş camlar, şehrin ışıklarıyla dolu bir manzara...Artık her şey istediği gibiydi.O gece, yoğun geçen bir çekim sonrası yorgun ama mutlu bir halde evine döndü.Kırmızı topuklularını kapının kenarına fırlattı, mutfaktan kendine bir kadeh şarap doldurdu.Şarkı söyler gibi hafifçe mırıldanarak salona yürüdü.Masasının üzerinde bir şey olduğunu fark etti.Gelişigüzel bırakılmış gibi duruyordu: Küçük, sade bir kağıt parçası.Ruth, ilk başta reklam broşürü sandı.Ama yaklaşıp eline aldığında, bir şeyler midesine buz gibi oturdu.Kağıtta sadece bir satır yazıyordu:Prospekt Mira, 23, Nizhny Tagil, Sverdlovsk Oblast, Rusya, 622000Ruth bir süre kıpırdamadan durdu.Adresin ne anlama geldiğini bilmiyordu.Hiçbir bağ kuramıyordu.Bir anlık şoktan sonra gülmeye çalıştı."Muhtemelen hayranlardan biri," diye fısıldadı kendi kendine.Ama kahkahası yarım kaldı.İçine yerleşen soğuk his, şaka kaldıracak türden değildi.Damarlarında taşıdığı şöhretin sıcak sarhoşluğu bir anda yerini ince bir korkuya bıraktı.Biri... ona ulaşmıştı.Biri... evine kadar girmişti.Kalbi deli gibi çarpmaya başladı.Tereddüt etmeden yatak odasına koştu.Bir sırt çantasına rastgele birkaç şey attı: pasaport, nakit para, telefon, bir ceket.Montunu kaptı, evin kapısını hızla çekip geceye karıştı.Arkasında, bir zamanlar güvenli hissettiği, şimdi ise yabancılaşan o lüks evi bırakarak.Sokaklarda yürürken, Ruth'un aklında tekbir soru yankılanıyordu:"Beni kim izliyor?"