08.09.2025
Aylin'in Ağzından
Yere düşüyordum! Kalbim gümbür gümbür atıyordu sanki yerinden fırlayacaktı ama dıştan bir o kadar sakindim. Tam yere çakıldığım anda gözlerimi açtım. Ter içinde kalmıştım. Sadece bir rüya olduğunu fark ettiğimde derin bir nefes aldım. Anneme seslendim, annem koşarak yanıma geldi. "Aylin! İyi misin tatlım?" dedi endişeyle. "Evet anne, sanırım biraz heyecanlandım o kadar." dedim. "Tamam tatlım, seni aşağıda bekliyorum" dedi ve alnıma bir öpücük kondurdu.
***
Yeni lise yılının ilk günü... Havada daha yazın sıcaklığı vardı. Güneş tenimi ısıtırken parıl parıl parlıyordu. Kapıdan girip hemen sınıfıma doğru yöneldim. Sınıfa girdiğimde sınıfa hızlıca bir göz attım o sırada gözüme biri ilişti, duvar kenarında kendi başına sessizce oturuyordu. Belli ki okula yeni gelmişti. Ama çok üzerinde durmadım ve kendime boş sıra aradım. Pencere kenarı 2. sıra gayet hoş görünüyordu hızlıca oraya ilerledim ve oturdum, o sırada yanıma neşeli sesiyle "Aylin!" diye bağırarak İlayda geldi. Ve hemen yanıma kuruldu. Belli ki beni özlemişti. Tabii ki bende onu çok özlemiştim. Onu taklit ederek "İlayda!" dedim. İkimizde gülüştük. "Yeni gelen çocuğu gördün mü?" dedi meraklı meraklı. Onaylar biçimde kafamı salladım. "Off! Çok yakışıklı değil mi ya?" dedi İlayda heyecanla. Kafamı kaldırıp çocuğun yüzüne baktım. O an dondum. Kalbim aynı rüyamdaki gibi atıyordu kahverengi-siyah arası saçları ve yeşil gözler... Ben bu yüzü daha önceden görmüştüm ama kimdi o? İlayda daldığımı fark etmiş olacak ki "Ne oldu donakaldın sanki?" dedi ve kıkırdadı. Yüzüne döndüm ve "Adı ne?" dedim. İlayda tam söyleyecekken hoca geldi. Ve her sene yaptığı konuşmayı yapmaya başladı. gözleriyle sınıfı süzerken yeni gelen çocuğu görünce "Evet yeni biri gelmiş sanırım gel de kendini tanıt bize." dedi. Yeni gelen çocuk yavaş yavaş tahtaya ilerledi ve konuşmaya başladı. "Ben Emir... Emir GÜREL..." dedi görünüşü aksine sesi gayet yumuşaktı resmen "safe place" vibeı veriyordu. Ve bu sayede yeni gelen çocuğun adını öğrenmiş oldum. Emir... Öyle mi? İsim hiç tanıdık gelmiyordu ama o çehre... Sanki bu hayatımdan daha önce tanıyordum. Off! Ne diyorum ben? Önceki hayat diye bir şey yok ki. Hoca bu sene ki müfredat hakkında ve dersleri nasıl işleyeceğiz konusunda biraz daha konuşma yaptı.
Ve o an: Teneffüs zili. Hemen İlayda ile dışarıya çıktık güneş parıldıyordu dışarıda diğer sınıflardan arkadaşlarımızı görünce yanlarına gitti ve hasret giderdik. "Valla sizi çok özledim ya." dedi Dila. Birbirimize sıkı sıkı sarıldık. "Ya onu bunu bırakın da bu sene yine okulun içinden geçeceğiz ya ;-)" dedi Oya. Kahkahayı patlattı herkes tabii. Daha sonra yeni 9. Sınıfa geçmiş kardeşimi görmeye gitmeye karar verdik. 9/C'ye doğru ilerledik. Sınıfın önüne geldiğimizde kapıdan "Nehir!" diye bağırdım. Nehir yanıma koşarak geldi. "Nasılmış lise bakalım?" dedim. "Yani daha kimse kimseyi tanımıyor pek bir şey anlamadım, ilerleyen zamanlarda göreceğiz. Ya da yalan mı söyleyeceğim, abla kurtar beni buradan hayvanat bahçesi gibi her türden var. Yardım et!" diye yalvardı. İlayda ile ikimiz kahkahayı patlattık. "İyi iyi, gelişme var. Ama sakin ol çünkü tanıdıkça daha garip olduklarını fark edeceksin. "dedim alaycı bir şekilde." Ama ben hiç böyle hayal etmemiştim. "dedi Nehir." Ah Nehir'ciğim daha bu hiçbir şey... "dedi İlayda gülerek. Sonrasında veda edip ayrıldık.
❀
Sınıfa gittiğimizde saçma sapan bir manzara karşılamıştı beni. Bazı kızlar, bu kızlar içinde bizim sınıfın dışından bile vardı, Emir'in etrafına toplanmıştı. Konuşmalara kulak verdim
-Selam Emir okuldan sonra görüşmek ister misin?
-Ben varken seni ne yapsın ki? Emir benimle tanışmak ister misin?
-Ya çekilin!
-İtişip durmayın yaa!
-Emir beraber görüşelim bence
Cidden mi? Ne kadar sıkıcı ve KLİŞE... Yüzümü ekşiterek sırama oturdum. Bütün gün aynı rutinde ilerledi:hocalar her sene yaptığı konuşmayı yaptı, nasıl ders işleyeceklerini anlattı, teneffüste İlayda ile bahçeye çıktık...
Ve çıkış zili... Hemen çantamı topladım ve İlayda ile çıkış kapısında Nehir'in çıkmasını bekledik. Nehir geldi ve günün dedikodusunu yaparak yola koyulduk. "Çok yorucuydu ya!" "Evet ben de çok yoruldum." Bir süre sonra sitenin önünde durduk. Zaten aynı sitede oturuyorduk. Apartman girişinde İlayda ile ayrıldık. Tabii ki annem bizi kapıda karşıladı. Annem gerçekten çok sevecen bir kadındı sanırım anneme çekmişim. "Ee okulun ilk günü nasıldı bakalım?" dedi annem. "Onu bana değil Nehir'e sor zaten benim için aynıydı." dedim gülerek. Nehir heyecanlı heyecanlı sana bir sürü şey anlatacağım önce içeri girelim. "dedi. Ve hepimiz gülüştük. Yemek saatine kadar dinlendik. Babam geldi ve hep beraber sofraya oturduk. Bir yandan yemek yerken bir yandan da Nehir'in anlattıklarını dinliyorduk. Yemeği yedikten sonra anneme yardım ettik. Biraz daha ailecek vakit geçirdikten sonra herkes odasına çekildi. Zaten ilk gün olduğu için ders işlenmemişti. Bu yüzden ders çalışacak bir şey yoktu. Ben de çıkışta yaptığımız dedikodu yetmezmiş gibi İlayda ile yazışıyordum.
İlayda: Off ya! Bu sene dersler çok zor olacak.
Aylin: Çalışmaktan başka çaremiz olduğunu sanmıyorum ;-)
***
İlayda: O değilde Emir'in yanına ne kadar doluştular ya! Hayır oradakilerin yarısının sevgilisi vardı. Gerçekten sevgililerine çok üzülüyorum.
Aylin: Ece'de oradaydı... Cidden gözüme çok batıyor. Tam bir YALAKA!
İlayda: Tam bir şeytan o kız. Cidden sinir oluyorum. Ama boşverelim onu sinirimizi bozmamıza gerek yok ilk günden. ♡
Aylin: Yok ya ne sinirleneceğim. Artık umrumda değil.
***
Aylin: Tamam. Yarın görüşürüz♡
İlayda: Görüşürüz♡
Telefonumu baş ucuma koydum. Kalkıp yüz bakımımı yaptım geceliklerimi giydim. Ve kendimi güzel bir uykuya bıraktım.
