7 bölüm
Hani beni kızı sanan yaşlı bir adam vardı ya. İşte onunla konuştum. Yaşlı İnsanlarla konuşmayı hep sevmişimdir. Edindikleri tecrübelerle en iyi hayat dersini onlar veriyor. Tabii dinlemeyi bilirseniz. Ama onunla olan sohbetimi Hayat dersi gibi değil de "neden sağlığımıza dikkat etmeliyiz?" Sorusuna cevap gibi oldu. Hastalığının ne olduğundan emin değilim ama durumu kesinlikle kötü. Dün beni kızı sana adam bugün evlerine giren hırsız sandı. Hırsız gören birinin bağırmasını beklersiniz değil mi. İşte öyle olmadı aksine Beni gördüğüne çok sevindi." Eski dostum Ne zamandır uğramıyordun. Ne almaya geldin. "Dedi. Güler yüzle.... ona hırsız olmadığımı anlatmayı başardığımda bana garip bir hikaye anlattı. Yıllar önce evlerini hırsız gelip azar azar çalıyormuş. İlk başta sorun etmemiş ama düzenli olarak azaldığını görünce bir şeyler olduğunu anlamış. Belki korkar ve bir daha gelmez diye bir not yazmış "Merhaba, kimsin ve neden çalıyorsun bilmiyorum. Ama seni tanımak isterim lütfen bu sefer gitme ve uyanmamı bekle." sabah uyandığında salonda birini görünce şaşırmış. Hırsız notu okumuş ve gitmemiş. Sonra konuşmuşlar. Bizim ki hırsızı çok sevmiş. Arkadaş olmuşlar. İşin garibi adam eve gelip bir şeyler çalmaya devam etmiş. Zamanla dost olmuşlar. Sadece almamış, dostunun başı sıkıştığında çalacakmış gibi gizlice girip para bırakmış. Uzun yıllar dostlukları bu şekilde devam etmiş. Çekmecesindeki para bazen azalmış, bazen artmış ve o Bundan hiç şikayetçi olmamış. İlk başta yaşlı ve hasta olduğundan adamın adamdan duyduğum Bu hikayeye inanmamıştım. Ama tam ben odadan çıkacakken odaya kızı girdi. Ve hikayeyi doğruladı. Annesi O çok küçükken ölmüş. Bu olay yaşandığında yaklaşık 12 yaşındaymış. Kısa sürede babasının en yakın arkadaşı o adam olmuş. Hatta birkaç kere adamı pencereden girerken görmüş ama hiç ses çıkarmamış. Eve dönerken akıl sağlığımı korumak için verdiğim bu kararın akıl sağlığımı asıl bozacak şey olduğunu düşünüyordum. Kesinlikle kendimi daha iyi hissediyordum, o kızla daha fazla konuşmaya karar verdim.