Dışarı bakarken derin bir iç çektim. Yarın pazartesiydi değilmi. Ah çok pardon. Şimdi kesin 'Sen kimsin?. Kendini tanıt bize tanımıyoruz seni' diyebilirsiniz, haklısınız. Ben biraz aceleciyimdir. Çok uzatmadan tanıtayım, kendimi. Ben Ahsen. Ahsen Akgün. Birde kardeşim var. Adı Aylin. Lisede 10/C sınıfında okuyorum. 18 yaşındayım. Titiz bir insanımdır. Kitap okumak ve gezmek en sevdiğim şeylerdir. Müzik dinlemeye bayılırım. Beni her zaman müzik dinlerken bulursunuz. Eh röportaj yapmıyoruz canım hadi sizinde adınızı alalım
Ahh çok doğru! Benim yarın matematik sınavım var. Cidden tüm haftasonu gezdim ve şuan sınavı hatırladım. Cidden malım ben. Peki saat kaç. 12
Cidden sıçtım. O kadar konuyu nasıl çalışıp formulleri ezberleyeceğimki. 60 almasam olur. 60 a bile razıyım ama daha düşük, alırsam annem ağzıma Sıçar. Aa size anneminde tanıtayım. Dünyanın enn tatlış ve tontik annesi ;Zeliha Akgün
Anneminde mesleği gayet iyidir. Geçim sıkıntısı çekmedik kısaca. Benim tontik anacığım 37 yaşında ve Veteriner. Bide babam var. Ahmet Akgün. Babamda 40 yaşında ve polis.
Ben annemlerle aynı evde yaşamıyorum. Okurken aynı evde yaşayınca ders çalışılmıyor. Her kafadan farklı ses çıkar
"Kızım çay koy" "Kızım kek yap" "Kızım çamaşırları as"
"Kızım bulaşıkları yıka" "Kızım kahve yap" ve daha niceleri. Ben de bu karmaşadan sıyrılıp kendime bir ev aldım. Evet kiralamadım. Aldım, annemler her ay düzenli 1000 lira da yolluyor ve sıkıntı çekmiyoruz. Ev arkadaşımıda tanıtayım. Kendisi Gülay, tam bir küfür düşmanı. Ne zaman küfür için ağzımı açsam "Küfür yok!" diye bağırır ve beni susturur. Cidden küfür edemiyorum. O yokken ettim ettim. O varken küfür edersem beni oklavayla kolavalayacağına adım gibi eminim.
🏕️🏕️🏕️(5 saat sonra)
Evet arkadaşlar sınav çalışmam bitti. Ama bende bittim. 10 kupa kahve ile çalışmamı tamamladım. Saat ise gece beş. Şimdi hiç oyalanamam. Direkt şarkı dinleyeceğim. Ama kulaklıklarım nerde. Bu, airpodslarımı daha kaç kere kaybedeceğim acaba. Kesin en olmadık yerde. Arasam bulurum aslında. E oyalanmadan aramaya başlayayım bende.
Bilin bakalım nerde çıktı. Çamaşır makinesinin üzerinde. Orada ne işi var bende çözemedim. Telefonumu açıp şarkı açtım.
"Bazen bana
Gelir gider seni dert etmeler
Seni rüyalarımda hapsetmeler
Yıldızların, hırsızlarımı var
Tutamam, tutamam hep yeni bir gün doğar
Başka bir evrende
En güzel halinle
Sen hayata karış
Ben dahada biteceğim
Kırgınım kendime
Üşüyorum gölgende
Henüz bilmesende belki bir gün gideceğim"
Bu şarkı en sevdiğim şarkılardan biridir. Nedensizce huzurlu hissederim dinlerken. Özellikle şu en son bölüm nedense içimde buruk bir hüzün ortaya çıkarır. Çok duygusalım cidden. O bölümde 'henüz bilmesende belki bir gün gideceğim' demesi bana şu şeyi hatırlatıyor.
Hayatımıza giren herkesin bir gün geldiği gibi çıkacağı, Ama bizim bunu bilmememiz. Bence kimseyede aşırı bağlanmamalıyız. Belki bir gün giderlerse arkalarından üzülmeyelim diye.
🏕️🏕️🏕️(Sabah)
"Ahsen uyan artık!" diye seslenen Gülayın sesine uyandım. Ya bu kızın sesi bu kadar gür çıkıyormuydu. Yoksa benmi yeni farkettim. Ama çokmu önemli. Bugün sınav var!. Acil kahvaltı edip okula gitmeli, sonrada biraz orda çalışmalıyım. Okul formalarına uzandı elim. Okul formalarımız gayet şık ve rahattır. Beyaz bir tişört. Tişortte okul atmadı var. Okulun ceketi. Okulun birde siyah, kırmızı ve beyaz renklerinden oluşan eteği var. "Ahsen! Hadisene kızım ya!"
Aha kızdırdık Gülay hanımımızı. Koşa koşa girdim mutfağa. Ne olmasını bekliyordum cidden. Tost ve çay. Allahım mükemmel ikili bunlar. E çay ve simitte güzel. Ama buldukça bunamayayım.
"Ooooo eline sağlık kız" diyerek övdüm ki bemden çıkarmasın sinirini. E okadarda akıllıyız yani. "Ne sandın Ahsen. Ah sen"
"Efendim Gülay?"
"Ah sen yokmusun sen!"
"Ya Gülay! Bi si-
" Küfür Yok! "
" İyi be" diyerek kahvaltım döndüm. Ölümcül, bakışlarımı Gülayın üzerinden çekmedim. Ara ara göz göze geliyorduk. Gülüp kahvaltısına geri dönüyordu. Allahım sen bu kuluna sabır ihsan eyle Yarabbim. Amin!
Kahvaltımız bittiğinde bulaşıkları makinaya yerleştirdik. Bende odama gidip parfümle yıkandım. Bayılırım parfüme. Tabi Gülay şekerimin astımı var. Bende odamda balkonda sıkıp içeri giriyorum, mantıklı bence.
Ben odadan çıktığımda Gülay da çıkmıştı. Ayrı liselerde okumamız kadar iğrenç birşey yok. Ben koleje gidiyordum. O ise devlet okuluna.
Okula vardığımızda nefes nefeseydim. Geç kalmamak adına koştura koştura gelmiştim ama dersin başlamasına 50 dakika var. Hocada ders başladıktan 10 dakika sonra gelir. Bir saat daha bekleyeceğim daha ya!. Kimse kusura bakmasın ama ben o kadar bekleyemem. Dedim ama şuan paşa paşa sınıfa doğru yürüyorum. Sınıfımızın 4. katta olması gerçekten Kötü. Çıkana kadar canım çıkıyor.
Birinci katın merdivenlerinin sonunda, basamaklarda nefes nefese oturan bir Ayaz gördüm. "Ayaz!" diye seslendim. Bakışlarını bana çevirdi ve gülümsedi. Çok yorgun gözüküyor çocuk ya. Niye böyle oldu acaba. He bide Ayaz eski sevgilim. Evet biliyorum çoğu insanın eski sevgilisiyle arası kötüdür ama benim Ayazla aram mükemmel. "Efendim"
"İyi misin."
"İyiyim. Buarada günaydın."
"Günaydın"
"Kapıdaki pankartı gördünmü. Gezi var sanırım" Kapıda pankartmı vardı. Ben müzik dinlerken dikkat etmemişimdir kesin.
"Görmedim. Ama boşver onu gel yukarı çıkalım"
Kafasını sallayarak beni onayladı. Konuşmadan yukarı çıktık bizde. Sınıfımız birde koridorun en sonunda. Şaka gibi ya. Koridorun sonuna geldik. Sınıfımıza girdiğimizde Belis koşarak yanıma geldi
"Kankaa aaaaa gizli aşıkların sırana not bırakmış!"
"Ne?"
"Evett gel hadi bak" Peşinden sırama gittim. Sıramda katlanmış bir kağıt vardı. "OHA"
"Dimi kanka oha. Hadi aç ne yazıyor" Çantamı sırama bıraktım. Kağıdında elime aldım. Arka fon müziğimiz "The Way" kağıdı açtığımda. Bir şarkı adı yazıyordu.
"Madrigal-Seni dert etmeler
Kim olduğumu yazmayacağım ama bu şarkıyı dinlemeni istiyorum. Ayrıca bilmeni istiyorum. Seni seviyorum
- Gizli Aşığın"
SELAMMM