Eve geldiğimde çok yorgundum tek istediğim yatağımda yatmaktı. İlacımı aldım ve aldığım gibi yatağa yattım.
Uyandığımda saat 13.38di hala yorgundum fakat birazda olsam toparlamıştım. Ege bana o kadar şey yaptı ama bana yardımı da dokundu bu yüzden sanırım ona biraz borçluyum yada borçluyum, tamam.
Sitenin aşağısına indiğimde Ege bankta oturuyordu onca şeyden sonra nasıl yüzüne bakacaktım onu bile bilmiyordum. Rahatsız etmeden kenardan geçtim ve markete doğru yürümeye başladım. Marketten 2 sandivç aldım birini egeye verecektim ve borcum kapanmış olacaktı. (keşke sandığım gibi olsa) Egenin yanına geldiğimde sandivçi uzattım ve eve geçtim.
Bugün kurs günüydü ama o kadar şey yaşadıktan sonra sindirmem zor oluyordu. O çok yakışıklı dedikleri dedikodusu yapılan hoca geldi. Gözlüğü ve maskesi hala takılıydı. Yoklama aldı ve hızlıca antremana başladık.
İlk koşuyla başlayacağız dedi. Bizi 7 tur koşturduktan sonra neredeyse ölecektim aynı zamanda hastaydım bir yandan boğaz ağrım bir yandan karın ağrım devam ediyordu. Sonra bana baktı ve sen melis dedi
kürsüye çık. Sonrasında bir kızı daha çıkardı ve saymaya başladı 1-2-3. Kız bana daldı bende kıza, gücüm kalmamıştı tam vururken kız beni aşağıya doğru aldı ve yumruklamaya başladı. Yüzümde çizikler, morlukların olduğunu teker teker hissediyordum bağırarak PES dedim. Kız bana ığrenç egoist bakışı attı ıyyyy dedim içimden koç beni aldı ve oturtturdu. Yaralarımı sararken bir yandan da tekniklerin yanlış dedi.
Elimi sararken bir yandan da yüz hatlarını incelemeye basladim. Nedense bana çok tanıdık geliyordu.
Koç , ona baktığımı farkettiginde yüzünü kaldırdı ve; "bir şey mi oldu" diye sordu.
Neden bilmiyorum ama yüzüm o an çok kızardı. Gözlerimi kaçırdım.
Eve doğru yürürken kocumun söylediği şeyi dusundum;
"Asla pes etme"
Açıkçası bu aralar kick boxu bırakmayı düşünüyordum çünkü başıma gelmedik şey kalmamıştı ve fazla zayiftim. Apartman kapısına geldiğimde Ege'yi gördüm.
-Burada ne işin var senin?
-Seni o kadar kurtardım en azından bir teşekkür etseydin.
-Bu önceden yaptıklarını telafi etmez Ege.
-.... Hani Burada yaşıyorum ya
-Ha...
Merdivenlere yoneldigimde Ege kolumu tuttu ve beni kendine doğru çekti.
SELEME CENEMELER Bolum sonunda bitti ve evet çok kısa olduğunu biliyorum sıkılmayın diye(yarın da bölüm atabilirim BELKI)💖💖💖💖💖~zeynep
