Bölüm 49

Boran, Gökçe’nin yorgun halini görünce gözlerinde ki huzuru fark etti. Sadece yanındayken rahatlayabiliyordu. Odaya girdiğinde, Gökçe’nin rahatça uyumasını izlerken, bir yandan kendi içindeki huzursuzluğu da yavaşça kayboluyordu. Gökçe’nin yanına iyice yerleşti ve ona doğru kayarak bir an için onu daha da yakınında hissetti.Gökçe, gözleri tamamen kapanmıştı, nefes alışı derindi ve vücudu nihayetinde rahatlamıştı. Boran, gözlerini ondan bir an olsun ayırmadan birkaç dakika daha yatakta sessizce kalıp, onun huzurlu uykusunu izledi. Gökçe’nin nefes alışları ve odanın içinde yayılmaya başlayan sakinlik, Boran’a her şeyin doğru olduğunu hissettiriyordu.Gözleri ağırlaşan Boran, yavaşça başını yastığa koyarak Gökçe’nin yanına daha da yaklaştı. Onun ellerini nazikçe tutarak biraz daha gevşedi. İçinde hiçbir kaygı olmadan, sadece Gökçe’nin yanında olmak istedi. Yavaşça gözlerini kapattı ve bir süre sonra ikisi de derin bir uykuya daldılar.Gece boyunca, her ikisi de birbirinin varlığını hissederek uyudular. Boran, Gökçe'nin nefesini duydukça, ona her geçen gün daha fazla aşık olduğunu fark ediyordu. Aynı şekilde Gökçe de, Boran’ın huzur veren varlığıyla rahat bir şekilde uyuyordu. O an, ikisi de sadece birbirlerinin yanında olmanın huzurunu paylaşıyorlardı.