Bölüm 31

Boran, doktorun önerdiği ilaçları hazırlarken Gökçe'nin yatağında hafif bir hareketliliğini fark etti. Gözleri kapalıydı ama vücudu hâlâ titriyor, biraz huzursuz görünüyordu. Boran hemen yanına yaklaştı ve başını eğdi.Gökçe, karnındaki ağrıdan ötürü yavaşça doğrulmaya çalıştı. İncesinden bir inilti dudaklarının arasından çıktı, ama bu sesi kimse duymamış gibiydi. Yavaşça yatak başlığını arayarak elleriyle kenarlarını tuttu, ancak vücudu onu bir an için bırakamıyordu. Sadece başını hafifçe sağa sola çevirdi, yastığa gömülerek biraz daha rahatlamaya çalıştı. Ama her hareketi, ağrıyı artırıyordu.Boran, hemen yanına gitti ve onun bu hâlini görünce kalbi sıkıştı. Gözleri telaşla Gökçe'nin yüzüne kaydı. Bir şeyler söylemek istedi ama sesini çıkaramadı. Gökçe'nin çektiği acıyı görmek ona daha fazla dayanılmaz geliyordu. Derin bir nefes aldı, sakinleşmeye çalıştı.“Gökçe,” dedi, sesi titrek ama kararlıydı. “Biraz daha dayan, birazdan geçer. Hadi, sakin ol.”Gökçe bir an için gözlerini araladı ve Boran’ın sakinleştirici sesini duydu. Hafifçe başını salladı, ama yine de bir şeyler demek istedi. Sessizce dudaklarını oynatarak, sadece kendi kendine, "Geçer mi?" diye fısıldadı.Boran, onu görüp tekrar derin bir nefes aldı. “Geçecek, Gökçe. Sana yardım edeceğim,” dedi, ama sesi biraz daha boğuktu. Doktorun önerdiği ilaçlar hemen etkisini gösterse de, Gökçe'nin ağrıları kolay kolay geçmeyecek gibi görünüyordu.