Bölüm 3

Gece üç civarıydı. Gökçe, gözlerini yavaşça araladı. Başında hafif bir ağrı, omzunda ise yoğun bir sızı vardı. Gözlerini kırpıştırırken odada silüet gibi duran bir adam gördü. “Sen…” dedi kısık sesle. Boran yaklaştı. “Elini oynatma. Kolun kötü durumda,” dedi. Gökçe irkildi. Geri çekilmeye çalıştı ama birden serum takılı olduğunu fark etti. Sol kolunda iğne, sağ omzunda sargı. “Ne yapıyorsun burada? Doktor değil misin sen?” diye sordu. Boran'ın gözleri karanlıktı. “Hayır.” Gökçe'nin nefesi hızlandı. Kalbi çarpıyordu. “Beni neden izliyorsun?” Cevap gecikmedi. “Çünkü sen yanlış zamanda yanlış yerdeydin.” “Ne? Ne saçmalıyorsun?” dedi Gökçe, sesi titreyerek. O anda Boran cebinden küçük bir enjektör çıkardı. Gökçe'nin gözleri açıldı. “Hayır… Ne yapıyorsun?!” “Üzgünüm,” dedi sadece. İğneyi sol koluna batırdı. Gökçe bağırmaya çalıştı ama sesi çıkmadı. Uyuşuyordu. Son gördüğü şey Boran’ın o boş, duygusuz ifadesiydi.