Merhaba Bayım,
Yabancısınız artık bana.
Tabii ki kalbimden bahsetmiyorum.
Kalbime nasıl yabancı olabilirsiniz ki?
Tüm kalbime taht kurmuşken.
Ben ruhumdan bahsediyorum bayım.
Yıktığınız,parçaladığınız ruhuma yabancısınız.
Ruhumun enkazının altında bulamıyorum benliğinizi.
Ama yine de arar,yine de beklerim sizi.
Çünkü başka bir şey gelmez elimden,kalbimden hatta ruhumdan.
Peki bulsam sizi ne değişir hayatımda?
Kabul edebilir miyim sizi tüm hatalarinizla?
Ederim tabii.
Bendeki aptallık ya etmekten başka da bir şey gelmez zaten elimden.
Neyse iyi günler bayım.
Ama gerçekten günler iyi mi bayım?