Bölüm 9

Bir gün tren raylarında oturup üzerimden tren geçmesini bekliyordum (Çok şükür ki yanlış yerde oturuyormuşum ordan tren geçmezmiş yoksa kolum bacağım koparak acı içinde kan kaybından ölecektim.) Uzun süre beklememe rağmen tren gelmeyince ben de kalktım eve gittim o gün tren raylarından kalkarken kendi kendime şunu dedim “Madem ölmeyi beceremiyorsun o zaman hayatını güzelleştireceksin. ” o gün vaz geçtim ölmekten, güzel sanatlara gitmeye resim öğretmenliği okumaya karar verdim kendimi resime verdim günde 2 saat resim çalışmaya başladım, kırtasiyeye gidip defter ve renkli kalem aldım renkli kalemler hep beni çalışmak için motive ederdi. Annemi arayıp okuldan bana test kitabı getirmesini istedim. Odamı topayıp düzenledim, derslerime çalışmaya başladım. Bir şeylerden keyif almaya zorladım kendimi o zamanlar zorluyor olsam da şu an kendiliğinden zevk alıyorum içtiğim bir kahveden, müzik dinlemekten, yürüyüş yapmaktan, çayla sigara içmekten, babamla ve arkadaşlarımla muhabbet etmekten, resim çizmekten hatta sakız çiğnemek gibi basit aktivitelerden bile keyif alıyorum.