Berkay Altunyay- Rengarenk Acılar 🎶
Öylesinebiri: İyi geceler Elisa
"Sen ve telefon ekranına sırıtarak bakmak..."
Bi anlık sıçrayarak gözlerimi telefonumdan kaldırdım.
Sibel kapıya yaslanmış şaşkın bir şekilde bana bakıyordu.
"Niye ben telefona bakamaz mıyım? Ayrıca sen uyumuyor muydun ya?"
Elinde tuttuğu su bardağından bir yudum daha içerek yanıma gelip oturdu.
Ayılmışa benziyordu.
"Midem bulandı uyandım ne bileyim. Boşver şimdi onu. Kiminle konuşuyordun sen gece gece sırıtarak?"
Geriye doğru yaslanıp yatağımın üzerinde bağdaş kurdum.
"Komik bir video izlemiş olamaz mıyım?"
"Olamazsın."
Sibel'de tam benim gibi yayılacağı sırada hızla onu durdurdum.
"Önce şu üzerini değiştir Sibel. Bu şeklide yatağıma yatırmam seni."
"Of S ya. Yarın değiştiririz nevresimi ne olacak."
Sibel'in tembelliğini bildiğim için ayağa kalkarak dolabımdan pijama takımı çıkarıp ona uzattım.
"Rahatsız olduğumu biliyorsun. Hadi giy şunları ayrıca seni banyoya sokmadığım için dua et bence."
Bana kötü bakışlarını atarken elimdeki pijamaları alarak ayağa kalkıp bana söylenerek yanımdan uzaklaştı.
"Senin şu temizlik takıntından nasıl kurtulacağız acaba. Ne olmuş yani kıyafetlerimle oturduysam..."
Sibel gidince bi an düşünme fırsatım oldu. Ben gerçekten mesajlaşırken gülümsüyor muydum?
Oysaki komik bir şey söylememişti.
Deli miydim ben?
Ya da Sibel yanlış görmüştü...
Tabi ya sarhoş kafayla tabiki yanlış görmüştü.
Sibel odaya girince yine bana dik dik bakmaya başladı.
"Ne var Sibel?"
"Doğruyu söyle sevgilin mi var?"
"Hayır tabiki Sibel nereden çıktı şimdi bu?"
Yatağıma yatarak güzelce üzerini örtüp yarı uykulu gözlerini bana dikti.
"Gecenin bilmem kaçında birisiyle mesajlaşıyorsun ve ayrıca gülümseyerek... Ve bunu yapan sensin. Kimseyle muhatap olmayan sen.."
"Sen ne ara ayıldın da bana hesap soruyorsun Sibel. Yatta uyu."
Gözleri yavaş yavaş kapanırken sessizce fısıldadı.
"Yarın görüşeceğiz zaten hadi iyi geceler."
Gözlerimi devirerek açıkta kalan sırtını da örtüp odamdan dışarı çıktım.
Yatağımda başka birinin yatmasından hoşlanmazdım. Birisiyle yatmayı da sevmezdim.
Kim olduğu asla farketmezdi.
Dikiş yaptığım odama gelip koltuğa uzandım. Evimdeki en rahat koltuk buydu.
Yarın büyük ihtimalle Sibel başımın etini yeyecekti. Anlatsam da ne anlatacaktım ki.
Tanımadığım birisiyle saatlerce mesajlaşıyorum falan mı diyecektim?
Ya da onunla konuşmak bana iyi mi geliyor diyecektim?
Huzursuzca gözlerimi kapatarak uyumaya çalıştım...
🫧🫧🫧🫧🫧🫧🫧
