Her yer karanlıktı sadece karanlığın üzerine yağan bir kar vardı, her yer soğuktu, ben ise bu karanlık ve soğuğun tam ortasında yalın ayaktaydım. Soğuk bedenimi ele geçirmişti. İçimde bir his vardı en derinlerden gelen bir ürperti .
İlerledim, o karanlık ve soğukta sadece yavaş adımlarla ilerliyordum. Bir süre sonra durdum. Karşımda bir ayna belirdi. Ayna da biri vardı, bana hiç yabancı gelmeyen biri. Yaklaştım daha da yaklaştım. Sonra o tanıdık kız çıktı karşıma. Evet bu bendim! 11 sene önceki küçük Esin.
Hala 8 yaşımdaki izlerini taşıyordu. Gözümün içine baktı, nedense ona daha da yaklaşma hissine kapıldım. Kar aynanın ve benim üzerime yağıyordu, her taraf o karanlığın içinde beyaza büründü.
Aynada ki küçük ben, bana geçmişimi hatırlatıyordu. Ona bir adım daha attım, o da bana bir adım atti. Kalbim boğazımda atıyordu bir andan korkarken, bir yandan meraklı ve heyecanlıydım.
Aynanın tam karşısında durdum. Gözlerimin tam içine bakıyordu.
"Sen gerçek değilsin!" dedim
Sustu.
"Ben bu kadar güçsüz değilim, senin gibi görünmüyorum! Sen ben olamazsın!"
"Sen hep güçsüzdün Esin! Büyünce birşey mi değişti sanıyorsun? Hep ezik zavallının tekiydin! Beni de sen öldürdün. Ruhumu öldürdün benim! Yine öyle yapıcaksın de mi sürekli kaçıcaksın gördüklerinden, duyduklarından bildiklerinden, kaçıcaksın de mi hep? Gerçekleri biliyorsun Esin! daha 8 yaşında bütün gerçekleri gördün ve duydun, 8 yaşın da kendini şakadır diye avutuyordun, 11 sene geçti Esin, sen hâlâ şaka olduğuna mı inanıyorsun? Eğer öyleyse ben sana gerçekleri hatırlatim. Sen-"
"Yeter! Sus artık!".
Alaycı bir şekilde güldü.
"Gerçekleri duymak canını mı yaktı Esin?"
Daha da yaklaştı, benim ise gözlerim dolmuştu 8 yaşında ki benim , canımı bu kadar yakacağını hiç düşünmezdim.
"Daha da çok canın yanacak! Sen gerçeklerden ne kadar çok kaçarsan o kadar çok canın yanacak, yakacaklar!"
Hıçkırıyordum. 8 yaşında ki bir kızın beni bu kadar derinden etkileyeceğini ďüşünemezdim ama bu bendim, ne diyebilirdim ki, her lafımda bunu benim lehime kullanacaktı. O gerçek değil! Tek bildiğim onun gerçek olmadığıydı.
"Sen gerçek değilsin! Bu sadece bir rüya ve ben kalkınca herşey biticek ve seni bir daha görmeyeceğim. Ben kalkmak istiyorum artık bitsin bu rüya!"
Sinirlerimle birlikte moralim de alt üst olmuştu. Hıçkırıyordum, sessiz değildi, sesli bir şekilde hıçkırıyordum.
Aynada ki Esin'e bir kez daha baktım.
Sadece öylece durmuş alaycı bir gülüşle beni izliyordu. Elini uzattı.
Elinde garip birşey vardı. Daha dikkatli baktım. Kandı!. Elinde kan vardı. Kanın kırmızılığı kolunu gittikçe daha çok sarmaya başlıyordu.
Geri çekildim Daha da çok korkmaya başladım, gözyaşlarım daha çok akmaya başladı. Ayna ortadan kayboldu ve ortada sadece 8 yaşında ki ben kaldım.
Ben geri gittikçe o yaklaşıyordu. Ayağım birbirine dolandı ve yere düştüm. Bu sefer ellerimle geri geri gitmeye başladım.
Korkuyordum. Ama neyden?
Bir anda durdum. Hıçkırarak "Ne istiyorsun benden?" diye sordum.
"Sen benim ruhumu öldürdün, ben de senin ruhunu istiyorum Esin!"
Elini yüzüme uzattı, yüzümde bir sıcaklık hissettim. Kan yüzümdeydi ve yağan kâr kanı donduruyordu.
Soğuk tekrar bedenimi ele geçirdi.
Ve heryer aniden tekrar karanlığa büründü.