Sonunda Karza araya girip bizi ayırdığında, nefes nefese kalmıştım. Ayaz saçlarını düzeltip sırıtmaya devam ederken, gözüm köşede sessizce bizi izleyen Baran’a kaydı. Telefonunu cebine koymuş, az önceki o nadir gülümsemesinden eser kalmamış, ifadesiz suratına geri dönüvermişti.
"Gerçekten manyağın tekisin Bir ara basketbol antrenmanına gel de şu enerjini potada harca, saçımda değil!"
Sinirle soldum "Senin o saçlarını tek tek yolar, basket filesi yaparım!" diyerek bir hışımla ayağa kalktım. Neşe’nin kolumdan tutup geri oturması ile oturduğum yerden sinirle solumaya devam ettim.Karza'nın karın gurultusu ise o sırada çoktan kendi dünyasına odaklanmıştı.
"Ay yeter dövüştüğünüz, benim midem şuan iç savaş veriyor!" dedi karnını tutarak. Hemen yan tarafındaki Neşe'ye döndü.
"Yemekhaneye gidip midemde barışı mı sağlasak? Hamburger mi,yoksa pastamı gömelim Sarışın?" Neşe gözlerini Karza'ya dikti. "Karza daha yeni yedik sayılır! Ayrıca akşam antrenmanım var, böyle şeyler yiyemem!" Eymen, kardeşine asılan Karza’nın ensesine bir yastık fırlatınca oda yine her zamanki kaotik havasına döndü.O gürültünün arasında telefonum titredi. Yıldız’dan mesaj vardı: 'Pizza tost mu? Senin şu kedi iştahın beni korkutuyor kedi kız. Ama afiyet olsun, tadını benim yerime de çıkar.'Kimsenin duymadığı bir kıkırtıyla cevap yazdım: 'Merak etme Yıldız, senin payına düşeni de büyük bir iştahla yiyeceğim!
'Ben 'gönder' tuşuna bastığım saniye, odada Karza’nın yemek tantanasını bile bastıran o net 'dın' sesi duyuldu. Baran’ın puftaki pürüzsüz duruşu, cebinden gelen bildirim sesiyle hafifçe bozuldu. Az önce dünyayı umursamayan o çocuk, telefonunu çıkarıp ekrana baktığı an donup kaldı. Sonra, o buzdan duvarlarının arkasında sakladığı nadir bir şey yaptı: Dudaklarının kenarı hafifçe yukarı kıvrıldı.'Bak şuna,' diye geçirdim içimden. 'Bir de gülüyor. Kim bilir hangi kıza o buz gibi esprilerini yapıyor.'Baran başını kaldırıp bir anlığına bana, sonra elimdeki telefona baktı. Göz göze geldiğimizde o küçücük gülümseme kırıntısı anında yerini yine o ulaşılamaz soğukluğa bıraktı. Pizza tost meselesi sadece benim ve Yıldız’ın arasındaki o küçük sırdı; ama hemen karşımda oturan bu mesafeli çocuğun, o sırrın diğer ortağı olduğundan zerre kadar şüphem yoktu. Karza hâlâ hamburgerin içindeki marulların önemini anlatıyordu ama benim aklım, aynı saniyede titreyen o iki telefonda asılı kalmıştı.
