Her zaman ki gibi daktilosunun başındaydı kendi kendine "asla okunmayan" hikayelerini yazmaya başlamıştı. Herkes ona "Bırak bu saçma işleri sen kadınsın." diyip aşağlıyordu. O da onlara karşılık "Sizene kadınsam. İstediğimi yaparım." diyordu. Kasabadakiler onu hep hor görüyordu. Sırf bu yüzden birkaç kez evliliği iptal olmuşt. Bunlar ona çok saçma geliyordu her ne kadar önünde bu kadar sıkıntı olsa da aşka olan inancını asla kaybetmedi. Kaç kez kalbi kırılmış olsa da her zaman bir evliliği olacağını, onu seven ve kendisinin sevdiği bir eşi olacağını düşünüyordu. Şimdiye kadar birçok kitap yazmıştı ama hiçbiri okunmuyordu çünkü bu kasabadaki hiç kimse onun kitaplarına önem vermiyordu ki zaten sadece her bir kitabından bir tane bulunuyordu çünkü kasabada hiçbir yayınevi bulunmuyordu bu yüzden de kitaplarını basamıyordu. Kafasında bir kaç şimşek çaktı ve bir fikir buldu. Bu kasabadan ayrılacaktı ve ünlü olup kasabaya geri donecekti . Bu fikir onu cezbetti ve kararını verdi. Zaten bu kasabadan ayrılsa ona bir zararı değil aksine yararı olacaktı ama kız biraz düşününce burda sadece bir kişiyi özleyeceğine karar verdi. O da ahırın yanında yaşayan oraya daha yeni taşınmış yaşlı bir hanımefendi idi. Lilith ona çok üzüldüğü için ona sık sık yardıma giderdi. O yüzden araları da çok iyiydi. Özleyeceği tek insan oydu. Kararını vermişti artık yarın gidecekti. Bunu düşündükçe daha da umutlaniyordu. Bu yüzden belli ki bugün zor uyuyacaktı.
Sonunda yatağına geçti ve gözlerini kapadı hayatının değişeceği yeni bir güne daha doğrusu yeni bir başlangıca uyanacaktı.