Kayıp Rota – 14. Bölüm: Alışmak
Sabah alarm çaldığında Rüya ilk defa panikle uyanmadı.
Bu garipti.
Çünkü uzun zamandır her sabah ya kaçıyordu ya da ne yapacağını bilmiyordu.
Ama bugün…
Bir yere aitmiş gibi hissetti.
“Uyanmamız lazım,” dedi Arda gözlerini açmadan.
Rüya hafifçe güldü.
“Biliyorum.”
İkisi de yorgundu.
Ama bu yorgunluk farklıydı.
Boşluktan değil…
Çabadan geliyordu.
Kafeye ilk girdiklerinde aynı kadın onları bekliyordu.
“Hazır mısınız?” diye sordu.
Rüya Arda’ya baktı.
“Hazırız,” dedi.
İlk saatler zor geçti.
Kahve makineleri, siparişler, müşteriler…
Her şey üst üste geliyordu.
Rüya bir siparişi yanlış aldı.
Arda kahveyi taşırdı.
Kadın sadece baktı.
Kızmadı.
Ama kolay da değildi.
“Alışacaksınız,” dedi.
Günün sonunda ikisi de bitmişti.
Kafeden çıktıklarında Rüya derin bir nefes aldı.
“Bu… düşündüğümden zormuş.”
Arda güldü.
“Evet ama… gerçek.”
Rüya başını salladı.
“Ve biz buradayız.”
Günler geçmeye başladı.
Hatalar azaldı.
Siparişler daha hızlı gelmeye başladı.
Müşteriler artık onları tanıyordu.
Bir gün biri Rüya’ya “Her zamanki gibi olsun,” dedi.
Rüya o an durdu.
“Her zamanki…”
Bu kelime ona yabancıydı.
Ama artık…
Değildi.
Akşamları birlikte yürüdüler.
Yorgun ama huzurlu.
“Fark ettin mi?” dedi Arda bir gün.
“Ne?”
“Artık kaçmıyoruz.”
Rüya gülümsedi.
“Evet,” dedi.
“Artık kalıyoruz.”
Ama hayat her zaman bu kadar sakin kalmazdı.
Bir akşam…
Kafeye biri geldi.
Arda’nın yüzü değişti.
Rüya bunu fark etti.
“Ne oldu?” diye fısıldadı.
Arda cevap vermedi.
Sadece kapıya bakıyordu.
Orada duran kişi…
Geçmişten gelmiş gibiydi.
Ve bu sefer…
Kaçamayacaklardı.