Kayıp Rota – 1. Bölüm: Kaçış
Rüya o sabah her zamankinden daha erken uyandı. Alarm çalmadan, kimse onu kaldırmadan… gözlerini açtı ve tavana baktı.
İçinde garip bir his vardı. Sanki burada kalırsa bir şeyler eksik kalacaktı. Aynı sokaklar, aynı insanlar, aynı günler… hepsi üstüne geliyordu.
Yavaşça yatağından kalktı. Pencereye yürüdü. Şehir daha yeni uyanıyordu. Arabalar, insanlar, sesler… her şey aynıydı.
Ama Rüya artık aynı değildi.
Masasının üstünde küçük bir sırt çantası vardı. Dün gece hazırlamıştı. İçinde birkaç kıyafet, biraz para ve en sevdiği defter.
Başka hiçbir şey almadı.
Kapının önünde durdu. Bir an tereddüt etti.
“Ya geri dönemezsem?” diye düşündü.
Sonra başını hafifçe salladı.
“Zaten kalırsam da kendim olamayacağım.”
Kapıyı sessizce açtı ve çıktı.
Tren garı kalabalıktı ama kimse kimseyle ilgilenmiyordu. Bu Rüya’nın işine geldi. Kalabalığın içinde kaybolmak… belki de istediği tam olarak buydu.
Bilet gişesine yaklaştı.
“En uzak nereye gidiyor?” diye sordu.
Görevli adam kısa bir an durdu, sonra bir yer söyledi.
Rüya düşünmedi bile.
“Bir tane alayım.”
Bileti aldı. Kalbi hızlanmıştı. Ama korkudan çok heyecan vardı.
Tren hareket ettiğinde Rüya cam kenarına oturdu. Şehir yavaş yavaş geride kaldı.
Binalar küçüldü.
Yollar uzadı.
Sesler azaldı.
Yerini sessizlik aldı.
Rüya başını cama yasladı. Gözlerini kapattı.
“Gerçekten gidiyorum,” diye fısıldadı.
İlk defa hiçbir planı yoktu.
İlk defa nereye gittiğini bilmiyordu.
Ama ilk defa… kendini özgür hissediyordu.
Saatler sonra tren yavaşladı.
Küçük bir istasyonda durdu.
Rüya gözlerini açtı. Dışarı baktı.
Burası farklıydı.
Daha sakin, daha sessiz… sanki zaman burada daha yavaş akıyordu.
Bir an düşündü.
Sonra ayağa kalktı.
Çantasını aldı ve trenden indi.
Peronda neredeyse kimse yoktu. Hafif bir rüzgar esiyordu.
Rüya derin bir nefes aldı.
“Başladı,” dedi kendi kendine.
Ama o an fark etmediği bir şey vardı.
Bu yolculuk sadece bir kaçış değildi.
Aynı zamanda… hayatını tamamen değiştirecek bir başlangıçtı.
