İçeriğe geç

Kayıp Prenses

Bölüm 2 · 1 dk okuma

Kayıp Prenses

Bölüm 2

1

Hayat hiçbir şekilde yüzüme gülmüyordu. Herkesin büyük hayalleri varken benim tek hayalim mutlu olabilmekti.

Hayatımın hiçbir döneminde şanslı bir insan olmamıştım zaten. 18 yaşıma kadar yetimhane de büyüdüm. Bir ailem yok. Başımda, ne bana merhamet gösterecek bir anne, ne de beni koruyan bir babam var. Anne Baba sevgisi ne demek, En çok bunu merak ediyorum nasıl bir duygudur annenin olması, Çok mu mutlu eder insanı, Çok mu huzur verir insana, Veya babalar çok mu sever kızlarını, kızlar mesela çok mu düşkün olur babalarına? Soruyorum çünkü susturamadığım bir ses var içimde.

Ben Azra. Hayatını okuluna ve çalışmaya adamış, sıradan bir kız..

Müdürün söylediğine göre ben daha bebek iken trafik kazasında rahmetli olmuşlardı.

Bugün günlerden 02.02.2022 Bugün benim doğum günüm... Ve ben her doğum günümde olduğu gibi bugün de bir elimde çiçekler, bir elimde kekim, Deniz kenarında oturuyorum.

Deniz öyle güzeldi ki, dalgaların sesi adeta ninni gibi geliyordu. Gökyüzü gri bulutlarla kaplıydı. Her yer sessizdi, kara bulutlar yavaşça şehri kaplamıştı. Aniden çakan şimşek etrafı aydınlattı ve beraberinde yağmuru da getirdi. Başta usul usul düşen damlalar vakitle şiddetini arttırmaya başladı. Yağmuru her zaman seven bir insan oldum. Herkes yağmurdan, zehirli bir şeymiş gibi kaçarken ben her zaman ıslanmaya seçtim. Çoğu İnsanın aksine ben her zaman yağmurda huzuru bulurdum. Küçükken bulutların ağladığını düşünürdüm. Ve onları kendime benzetirdim.

Anne baba, ben 18 yaşında oldum!

Beni görüyor musunuz? Her sene aynı gün burada size anlattığım anıları duyabiliyor musunuz?

Bugünü sizinle geçirmeyi çok isterdim, ama bir yerlerden beni izlediğinizi biliyorum. Fakat yine de içimdeki boşluk dolmuyor.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.