Gizemli Harita
Ali, on iki yaşında, meraklı ve cesur bir çocuktu. Yaz tatili başlamıştı ve dedesiyle birlikte küçük bir köyde kalıyordu. Köyün hemen yanında, herkesin "Kayıp Orman" dediği büyük bir orman vardı. Köylüler, ormanın içinde eski zamanlardan kalma gizli bir hazine olduğuna inanıyordu. Ama hiç kimse onu bulamamıştı.
Bir gün Ali, dedesinin eski sandığını karıştırırken sararmış bir harita buldu. Haritanın üzerinde kırmızı bir çarpı işareti vardı. Altında ise şu cümle yazıyordu:
"Cesur olan yolu bulur, iyi kalpli olan hazineye ulaşır."
Ali çok heyecanlandı. Haritayı dikkatlice katladı ve çantasına koydu. Ertesi sabah en yakın arkadaşı Elif'e her şeyi anlattı. Elif de macerayı çok sevdiği için hemen kabul etti.
İkili yanlarına su, biraz yiyecek, bir el feneri ve küçük bir pusula aldı. Sonra haritadaki yolu takip ederek ormana girdiler. Kuşların sesi her yeri dolduruyordu. Rüzgâr yaprakları hafifçe sallıyordu.
Bir süre yürüdükten sonra önlerine üç farklı patika çıktı. Haritada küçük bir bilmece yazıyordu:
"Güneşin doğduğu yönü seç."
Ali pusulaya baktı ve doğu yönündeki yolu seçti. Birkaç dakika sonra eski taştan yapılmış küçük bir köprüye ulaştılar. Köprünün altında berrak bir dere akıyordu.
Tam karşıya geçerken çalılıkların arasından küçük, yaralı bir tilki çıktı. Elif korksa da Ali tilkiye zarar vermedi. Çantasındaki suyu verdi ve ayağındaki dikeni dikkatlice çıkardı.
Tilki sanki teşekkür eder gibi başını eğdi ve koşarak uzaklaştı.
Ali ile Elif bunun sıradan bir karşılaşma olduğunu düşündüler. Ama aslında bu, maceralarının en önemli anlarından biriydi.
Güneş batmaya yaklaşınca eve dönmeye karar verdiler. Haritanın devamını ertesi gün keşfedeceklerdi.
