İçeriğe geç

Kayıp Kız..(Veliaht prenses)

Bölüm 19 · 4 dk okuma

Kayıp Kız..(Veliaht prenses)

Bölüm 19

Ne oldu bana?

Yazarın anlatımıyla...

Racky İrenin Şimşeke yaslanarak bayıldığını gördüğü an vampir hızıyla İrenin yanına koştu,Hugo da aynı şekilde.

Racky İrenin yanına varır varmaz,İrenin başını nazikçe tutup,kendine doğru çevirdi.

Hugo yanlarına gelir gelmez,"İren!"diyerek,genç kızın yanına çömeldi.

Racky elini İrenin terle kaplı alnına koydu, endişeyle Hugo'ya dönerek,"Ateşi var!"dedi.

"Ne?"Hugo elini İrenin yanağında gezdirdi.Anormal sıcaklık ile kaşları çatıldı.

Gülbahar İrenin bayıldığını görür görmez,yeğeni Bernarda dönüp,"Eren,sen hemen aile doktorunu çağır!"dedi.

Bernard "Tamam teyze, hemen çağırıyorum!"diyerek eve fırladı.

Racky İreni kucaklayarak, köşke doğru koşmaya başladı.

Hugo'da atları yularlarından tutarken bir anda İrenin sabahda çok halsiz göründüğünu hatırladı.

Nurbahar da İrenin zar zor yemeğini bitirdiğini hatırladı, "Keşke daha dikkatli olsaydım!" diye geçirdi içinden.

Magnus ise İrenin Hugo'ya ne kadar çok benzediğini düşünüyordu...

20 dakika sonra..

Doktor Muhsine Hanım İreni muayene ettikten sonra,misafir odasının dışında bekleyen kalabalığın yanına gitti.

Hugo doktoru görür görmez,"Doktor Hanım,İren iyi mi?Nesi var?"diye sordu hemen.

Muhsine Hanım derin bir nefes alarak,"Meraklanmayın,endişe edecek bir şey yok.Hastamız sadece soğuk algınlığına yakalanmış.Ama kalp hastası olduğunu göz önünde bulundurursak,kendine çok iyi bakması lazım."sonra cebinden bir kağıt çıkarttı,"Buraya kullanması gereken ilaçları yazdım,ayrıca kalp ilaçlarınıda yazdım.Eczaneden alırsınız."dedi.

Nurbahar kağıdı doktordan alarak doktora teşekkür etti...

2 saat sonra

İrenin anlatımıyla

Gözlerimi açmaya çalıştım,ama sanki bir çığ altında kalmışım gibi çok üşüyordum.

"Ah benim gerizekalı İrenim! Kendini vampirler ile parçalayıcılara rezil etmeyi başardın canım!"

"Ya bir sus sen ya!"

Gözlerimi açtığımda ağırlıklı olarak beyaz olan harika bir odadaydım.

Dolu burnumu çekmem ile hapşırmam bir oldu.

Üstümdeki ince örtüyü kaldırıp,yatakta zar zor doğruldum.

Üstümde elbisem yerine beyaz bir pijama bulunca, şaşkınlıkla kaşlarımı çattım.

Bu kimin pijamasıydı ki?

Doğrulunca alnımda duran beyaz bez kucağıma düştü.

Yataktan kalkıp, kapıya yöneldim,Tam açacağım esnada, Hugo'nun içeri girmesi bir oldu.

Beni ayakta görünce "İren,iyimisin?Yatakta olman lazımdı."dedi endişeyle.

"Niye ki?"

"Ne niye ki?Hastasın da ondan İren!Atların yanında seni baygın halde bulduk-Bir dakika!"diyerek elinin tersiyle alnıma dokundu.

Dokunmasıyla hapşırmam bir oldu!

Kaşlarını çatarak "Ateşin var."diye mırıldandı.

Derin bir nefes alarak "Hugo,ben gayet iyiyim!Sadece biraz üşüttüm.Eve gidebilirim!Hem sizede yük olmak istemiy-"daha sözümü bitiremeden ,Hugo beni kucağına aldığı gibi yatağa yatırdı nazikçe!

Üstüme örtüyü çekmeden, beyaz bezi alıp,yanımdaki,komodinde duran beyza kabın içine daldırdı.Islak bezi sıktıktan sonra, özenle alnıma koydu bezi.

Bezin soğukluğu ile ürperdim,yani zaten donuyordum!

Hugo gözlerini bana dikerek"Bekle beni burada.Ben annemleri çağırıp geliyorum."diyerek,ayağa kalkıp,odadan çıktı.

O çıkar çıkmaz boğazıma ağrıdan başka bir yumru oturdu...

Annesizlik.....

Allah'ıma şükürler olsun annem hayattaydı.

Ama aramızda binlerce kilometre vardı resmen....

İnsan böyle zamanlarda en çok annesini arıyor...

Gözlerimi daha fazla dayanamayıp, yavaşça kapattım.

Ve uykuya yenik düştüm.

Bir elin yanağımda gezinmesiyle, gözlerimi zorla açtım.

Ama karşımda Gülbahar teyze'yi beklemiyordum!

Kısılan sesim ile "Gülbahar teyze?"diye sordum zar zor.

Gülümseyerek "İren,kusura bakma ama yemek yemen gerekiyor kızım.Senin için tavuk çorbası yaptım mis gibi.Hadi kalk 'ta bir iki lokma içip, ilaçlarını al."dedi.

"Gülbahar teyze, gerçekten çok teşekkür ederim ama evime döneyim ben en iyisi.Size gerçekten yük olmak istemiyorum.Hem ben iyiyim merak etm-"sözümü bitiremeden hapşırdım!

Gülbahar teyze ellerimi tutarak "Bir daha 'Size yük olmak istemiyorum 'cümlesini kullanırsan,bu sefer seni hipnoz etmek zorunda kalacağım."dedi gözlerini kırmızıya çevirerek!

"İren hatırlatırım canım;O BİR VAMPİR!"

İtiraz etmeyerek,doğruldum, Gülbahar teyze çorba dolu kaşığı ağzıma götürürken başımı geri çekip"Ben içebilirim Gülbahar teyze,sen zahmet etm-"

Kaşığı ağzıma sokması ile çorbanın boğazımdaki oluşturduğu ağrı ile yüzümü acıyla buruşturdum.

Anlaşılan başka çarem yok!

Yazarın anlatımıyla

Racky İrenin kaldığı misafir odasına girince,İrenin uyuduğunu fark etti.

Yavaşça İrenin yanına gidip,alnındaki bezi alıp,elinin tersini alnına koyarak,ateşini kontrol etti.

Hala yüksek 'ti...

Bezi suya daldırıp,sıktıktan sonra İrenin alnına koydu.

Tam gideceği esnada İren bir anda bileğini tutup,"Gitme.."diye sayıkladı!

Racky şaşkınlıkla İrene baktı, genç kızın yüzü ter içindeydi.Sürekli "Gitme"diye sayıklıyordu gözleri kapalı bir halde...

Racky şaşkınlıktan donup kalmıştı...

Tam bu sırada Hugo'da içeri girdi,girer girmez, gördüğü bu manzara ile kaşlarını kaldırdı şaşkınlıkla.

Anneleri ve teyzeleri onlara asla ama asla bir kadına izinsiz dokunmamaları gerektiğini ,hatta gerekmedikçe hiç dokunmamaları gerektiğini söylerlerdi her zaman.

"Racky?"diye sordu kısık bir sesle.

"Abi, sanırım rüya görüyor."diye cevapladı Racky onu sessizce.

Hugo iç çekerek,yatağın yanındaki bir sandalyeye oturdu.Racky yatağın yanındaki bir koltuğa.

İrenin eli hala Rackynin kolundaydı,Hugo elini İrenin yanağında gezdirerek "Racky,niye bilmiyorum ama...İrene bazen böyle sıkı sıkı sarılıp,öpesim geliyor."dedi sessizce.

Racky boşta olan eli ile İrenin saçlarını okşarken,"Bazen benimde sarılıp, öpesim geliyor.Sanki savunmasız,minik bir peri kızı gibi..."dedi abisine dönerek.

İkili göz göze geldi.

Tam o sırada İren, Hugo'nun boştaki kolunu tutup "Gitme, yalvarırım dur!"dedi,uykusunda yalvararak.

Hugo endişeyle"İren güzelim, buradayım tatlım."diyerek İrenin alnındaki bezi alıp leğenin içine attı.Ardından da leğenin yanındaki ateş ölçer'i alıp, dikkatlice İrenin alnına götürdü.

"39,05!" diye mırıldandı.

Bezi sıktıktan sonra İrenin alnına koydu.

İrenin anlatımıyla

Aynı dakikalarda..

Rüyamda hiçliğin ortasında gibi görünen bir çayırlıkta,rüyalarıma giren adamın peşinden koşuyordum.Üzerimde portkal çiçeği desenli bir elbise vardı..

Adam koşmuyordu ama çok hızlı yürüyordu.

Bir kolunu tutarak"Gitme!"dedim.

Beni görmezden gelerek yürümeye devam etti,bu sefer de diğer kolunu tutarak,"Gitme , yalvarırım dur!"diye bağırdım.

Tam bu sırada derin bir nefes alarak gözlerimi açtım.

Açmamla karşımda Racky ile Hugo'yu gördüm.

Ellerimde ikisinin kolundaydı!

Hızla ellerimi çekerek kucağımda birleştirdim...

Utanarak "Şeyyy özür dilerim.."dedim sessizce.

Hugo şaşkınlıkla "İren,sen bir şey yapmadın ki?Ateşlisin,böyle şeyler yapman çok normal."dedi.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.