Bugün gerçekten iğrenç bir gün!
-Nihan, telefon çalıyor.
Derin nefes vererek telefonu elime aldım.
-Buyr-
-Odama gelmek için davetiye mi bekliyorsunuz Nihan Hanım?
-Ben çağırınca gelirsin dediniz ya efendim..
-Her neyse, gel hadi.
-Tamam efendim.
Yeni patronumuz biraz gıcık ve sinirli sanırım. Ben şimdiden uyuz oldum.
Odasının önüne geldiğimde kapıyı tıkladım. Sakin olmaya çalışarak içeri girdim.
-Tişörtüm şurada duruyor, şimdi çıkabilirsin.
-Tişörtünüzü ben yıkayınca size getiririm, EFENDİM!
-Güzel.
-Güüzel!
-Ne dedin sen?
-Bir şey demedim, efendim.
-Taklit ettin gibi duydum ama, neyse.
-Hiç öyle şey yapar mıyım ben?
-Tamam, makine çabuk yıkasın.
- Efendim bu mümkün değil. En az bir saat veya bir buçuk saat beklemelisiniz.