Kayıp Işıklar Çağı

Üç güneş sustu. Işık kayboldu. Dördüncü olan uyandı… Aetherion’da bin yıldır süren ışıklı düzen, bir gecede sarsıldı. Üç kutsal güneşin gökte parlamadığı sabah, uzak bir vadide bir çocuk doğdu. Onun adı Kael. Gözlerinde ışık değil, boşluk var. Ağlamadı. Gülümsedi. Çünkü o bir bebek değil sadece; bir işaret, bir kırılma, bir kehanetin başlangıcı. Kadim yazıtlarda dördüncünün doğuşu, ışığın sonu ve tanrıların sessizliğiyle bir tutulurdu. Şimdi tüm fraksiyonlar — ışığın sadık rahipleri, karanlık tarikatlar, unutuşun gözcüleri — bu çocuğun peşine düşüyor. Ama Kael’in kim olduğu kadar, ne olacağı da belirsiz. Kurtarıcı mı? Yok edici mi? Işığın büyüsünün, gölgenin fısıltılarının, unutulmuş tanrıların ve ölümsüz kitapların arasında; tek bir çocuk Aetherion’un kaderini taşıyor. Bazen ışık, en derin karanlığın içinden doğar. Bazen de karanlık, ışığın gölgesidir sadece.