Enes ve Mina korkudan stres içindeydi. İğne yapılmayacak, sertçe saplanacaktı ve belkide günlerce kaskatı bir yatakta yatıp uyuyacaklardı.Her bu akıllarına geldiklerinde gerçek anlamda deliriyorlardı.
Mina telefonunu aldı ve Enes'e yazdı.
Mina:Sevgilim.
Enes:Ne var?
Mina:Çok korkuyorum.
Enes:Aynı durumdayız.
Mina:Başka ceza neden vermiyorlar, uyumak sorun değil, iğne saplamaları ve bizi yatağa bağlamaları açıkçası çok korkunç ve ürpertici. Hem dış dünya ile bağlantımız tamamen kesilecek. Oksijenden bile mahrum bırakılacağız.
Enes:Kulağa çok korkutucu geliyor.
Mina:Beni bilmem ama senin uzun süre kalacağın belli. En az 1 hafta. Ailelerimiz ne der? Bizi çatıda sallandıracaklar, tabi çatımız olursa.
Enes:Olayı hatırlatmazsan sevinirim. Daha da sinirlenmek istemiyorum, sınırdayım. Lütfen beni sal ve Kübra'da yaz.
Mina:Tamam.
Enes:Uyumak istiyorum ama korkuyorum. Ne yapayım?
Mina:Yemek ye, uyuyamayacak alamadığın enerjiyi yemek yiyerek al.
Enes:Karnım çok ağrıyor, hareket edemeyecek haldeyim.
Mina:Neden?
Enes:Midem bozuldu galiba. İkide bir kusuyorum
Mina:En son ne zaman ne yarın?
Enes:Hatırlayamıyorum.
Mina:Sen uyu bence Enes.
Enes:Ama çok korkuyorum.
Mina:Ne olacak ki, gelip evden alacak halleri yok. Uyu sen, bende uyumaya çalışıcağım.
Enes:Çalışırım, görüşürüz aşkım.
Mina:İyi geceler.
Enes:Sanada.
Mina telefonu kapattı. Baş ucuna koydu. Tavana bakıp düşünmeye başladı. Bir anda Hatice teyze odaya girdi.
-Kızım, geldiğinden beri tüzün beş karış. Ne oldu, okulda birisi sana bir şey mi yaptı?
-Anne, bugün...
-Ne oldu bugün?
-Okulda bir cinayet gerçekleşti.
-NE!? KİM ÖLDÜRÜLMÜŞ!?
-Bizim sınıftan, Erdem. Bugün tuvalete gitti. Bir daha da gelmedi. Tuvalete gittik baktık, bıçaklanmış halde bulduk. Hastaneye götürdüler, hastanede ölmüş. Ondan biraz durgunum.
-Sana bir şey oldu mu!?
-Yok anne, ama bir çocuğu okulda öyle görmek, insanı biraz korkutuyor. Tuvalet katı çocuğun kanlarıyla dolu.
-Sana bir şey olmadı ya, hadi üzme kendini. Yat uyu, geç oldu.
Hatice teyze odadan çıktı. Mina telefonunu tekrar eline aldı. Kübra'ya yazdı.
Mina:Kübra.
Kübra:Ne oldu?
Mina:Nasılsın?
Kübra:Sen beni boşver, sen iyi misin?
Mina:Değilim, korkuyorum.
Kübra:Ben de sizin için korkuyorum.
Mina:Senin dışında hepimiz ölüm ile burun burunayız, şanslısın.
Kübra:Öyle deme, açma şom ağzını. Şimdi bana da bir şey falan olur. Kapat telefonu yat uyu. Saat gecenin 3'ü.Beni de uyandırdın bildirim sesiyle.
Mina:Öf tamam görüşürüz.