Her kızın bir lise aşkı olur ve bu aşklar genelde iki haftaya hatta iki güne unutulur . Fakat ben lise aşkımı iki hafta değil iki ömrüm olsa bile unutmam.
10.sınıfın sonlarıydı yaz tatiline son bir hafta kalmıştı. Ve benim bir buçuk yıllık kurt bakışlımdan ayrılmamada son bir hafta vardı. Hayat aynı okulda olup farklı yerlerde yaşıyan plotoniklere çok zordu özelliklede yaz tatilinde. Bana okulu sevdiren dönem sonu devamsızlığımın sıfır olmasını sağlayan çocuktan üç ay ayrı kalıcaktım. Koskoca ÜÇ AY neden aramıyosun ,çocuk yurt dışına mı gidiyo sanki , abartma be kızım çocuk ölmedi ya, altı üstü üç ay be ne abarttın sende. ABARTMADIM deli gibi seviyosanız açılmaya korkup uzaktan kızlarla takılamasını izliyosanız yaz tatilinde kıskançlık krizleri sizin peşinizi bırakmaz. Özelliklede kurt bakışlınız okulun popüler çocuğuysa.
Sıramın üzerine kafamı koymuş uyumakla meşguldüm ta ki Banu'nun ''KANKA UYAN'' senfonisini duyana kadar. Kafamı zorla kaldırıp Banu'ya üstten bir bakış attım . Banu heycanla elindeki kelebek buketini gözüme sokarak. ''Bak Korel bana ne almışşşşşşş.'' diye heycanlı olduğunu bizzat kanıtlamış oldu. ''Çok güzel dimi? Ya cevap versene Asu nasıllar ? hem bak en sevdiğim renk olanından. Canım Korel'im yaaa. Acaba ben ona ne alsam?'' Banu da en sevmediğim özelliği aralıksız gün boyu bile konuşabilemesi olabilir. '' Korel'e ne alıcağını bilmiyorum Banu'cuğum ama Korel seni başımdan alabilir mi? Ben bizzat biricik sevgilinin arkadaşıyla görüşemiyeceğim için depresyondayımda.'' dememle kafamı geri sıraya gömmem bir oldu.
Okulun son haftası herkesin deli gibi koşuşturduğu salak saçma bağırışmaların oldu garip dedikoduların döndüğü lanet bir haftaydı . Bu hafta modumu kimse yükseltemezdi . Banu içinse gayet güzel sevgilisiyle bol bol vakit geçirebileceği bir haftaydı.
O sırada sıranın başında birinin geldiğini hissettim içimdeki ona bakma dürtüsüne depresyonum depresyonum ağır basıyodu ama ikisinede ağır basan başka bişey vardı. Parfüm kokusu hemde kurt bakışlımın parfrümünün aynısından. Bu kokuyla kfamı kaldırıp kokunun geldiği yeri bulamaya çalışmama kalmadan karşımda dikilen kurt bakışlımla karşılaşmam bir oldu. Korel'in yanında gelmişti . Korel ise daha deminki isyanlarımı duymuş gibi Banu'yu almaya. Ben kurt bakışlımın etkisi altındayken Korel bu etkiyi ortadan kaldırdı.'' Asu sende gelsene Banu, Barkın,ben biyerlere gidicez.'' Evet genelde Korel ve Barkın birlikte takılırdı. Aslında benim işime gelen bir durumdu çünkü Banu ve benimde, Barkın ve Korel'den bir farkımız yoktu. O nereye giderse bende onla giderdim mesela ilk datelerinde ben vardım iki nasa arkalarında. Bunun sebebi onları kıskanmam falan değildi . Banu'nun anksiyetesiydi en ufak olayda müdahale etmem gerekebiliyordu normalde böyle heycanlanan bir kız değildi Banu ama iş Korel olunca işler değişiyodu yani önceden . Şuan öyle bir sıkıntımız olduğunda Banu'yu hazırlayıp postalar evde biricik kardeşimle zaman geçirmeyi -boş boş kavga edip ona kitaplarımı anlatmayı- tercih ederdim.
Korelin sorusuyla bi an telaş yaptım şuan kurt bakışlımla ilk ve son dörtlü datemime teklif almıştım .Kabul edersem Adrien karşısındaki Marinette den bir farkımız olmıyacaktı ama neyseki yanımda Alya'm vardı bu yüzden gönül rahatlığıyla kabul edebilirdim.
'' Olur. Nereye gidiyoruz?'' diye makul bir soru yöneltim.
''Meydanın oraya yeni bir yer açılmış oraya.'' bu soruma cevabı Korel'den beklerken cevap Barkın'dan gelince bi bocaladım ama bozunutuya veremezdim. Tamam manasında kafamı salladım onlar kapıdan çıkarken ben olayın farkına yeni varıyordum. DAHA DEMİN BARKIN İLE KONUŞMUŞTUM HATTA DÖRTLÜ DATE BİLE KABUL ETMİŞTİM. Banu yaptığıma şaşırmış bir şekilde bakakaldı normalde gayet özgüvenli biriyimdir ama konu Barkın olunca tüm dünya duruyor ve ben onun gözlerinde boğuluyordum. Banu'dan bir farkım yoktu anlıyacağınız, zaten kardeş gibiydik. Aynı yemekleri sever aynı şarkıları dinler aynı şeyleri severdik bu ortaokuldan beri böyleydi. Banu benim hayat arkadaşımdı ne olursa olsun arkamda durup, ne yaparsam yapıyım beni desteklerdi, bir olay olduğunda ilk ona giderdim oda bana gelirdi bu hep böyleydi ve böyle olmaya devam edicekti.
Banu bana şaşkın bir şekilde bakmaya devam ederken bende olayı sindirmeye çalışmakla meşgüldüm.Normalde gitmezdim Barkın'ın olduğu yerlerde Barkın'ın yanına uzaktan izlerdim ama bugün yani bir ders sonra onla kafede oturucaktım. İlk defa oluyordu böyle bir olay belki de son defa bunu sanırım tahmin etmek zor değildi . Son dakika karar değiştirsem ne olabilirdi ki ama elime bir daha böyle bir şans geçme ihtimali o kadar düşüktü ki hatta yoktu belki de bu yüzden burdan geri dönemezdim bu şansı kullanmalı ve hayatımın tüm şansını burda kullanmalıydım .
Banu beni hiç sorgulamadan toparlandık yapıcağımız şeyi ikimizde biliyorduk bizim eve gidip hazırlanmak . Okulun son haftası olduğu için kimse için sorun olmazdı zaten hemen bir taksi çevirip bizim eve geldik. Evde Ömer vardı. Yani öyle olmasını umuyordum genelde son hafta okula gitmeyip evde canından çok sevdiği bilgisayarıyla geçirirdi. Apartmana girip asansöre bindik ev en üst kattaydı bu durumdan şikayetçi değildim çünkü bu artı bir kat getiriyordu. asansörden bizim kata geldiğimizi belirten bir ses çıktıktan sonra kapı açıldı . Direkt bizim daireye açıldı . Hemen anahtarla kapıyı açtım ve tahminim gibi evde sadece Ömer vardı. biz zaman kaybetmeden benim odama çıktık. Odaya girdiğimizde içimde kapıyı kitleme hisii uyandı genelde hislerimi dinlerdim ve benim hislerim asla yanılmazdı yine dinledim ve kapıyı kilitledim.
Banu hemen telefonu açtı napıyorsun diye sormiycaktım tabiikide biricik sevgilisine durum kontrol haberi verdiğini biliyordum. Ben hemen dolabı açıp giyicek bir şeyler baktım . Abartmaya gerek yoktu klasik bir buluşma olucaktı. hemen bol gri bir kot üzerine rastgele bol bir t-shirt ile gayet güzel bir kombindi ben kombini giyinip makyajıma geçerken Banu hala Korel ile yazışmakla meşgüldü. Ona kibar bir şekilde uyarı yapmaya karar verdim. ''AMINA KOYAYIM BURDA BİR BUÇUK YILDIR DELİ GİBİ SEVDİĞİM ÖLÜP BİTTİĞİM ÇOCUKLA BULUŞUCAM ŞU GÖTÜNDEN AYRILMAYAN SEVGİLİN İKİ DAKİKA SENİ SALABİLİR Mİ ACABA BANU!'' diyerek kibarca bir uyarıda bulundum. Banu benim aksine gayet sakin bir şekilde elindeki telefonu yatağa bıraktı ve bana doğru yöneldi. "Heycanlısın anlıyorum ama abartmasan mı Asu? Çocuk seni yemiycek.'' her zamanki gibi haklıydı. Ama ben ne zaman bir konuda bişey hakkında kararsız kalırsam o yol gösterirdi bana her zaman . Ailemden bile iyi tanırdı bende onu. Beni sakinleştirmek için bana yardım etmeye başladı. Banu'nun yardımıyla kısa süre içinde hazırlandık. Ve hedefimiz olan dörtlü date mekanına yola çıktık.
Evimiz meydana yakın olduğu için yürümek gayet uygundu. Yarım saat gibi bir sürenin ardından yeni açılan kafeye geldik. Rastgele bir masaya geçtik. Barkın ve Korel daha gelmemişti. Banu klasik sakin ol konuşmasını yapmak için hazırlanıyordu. "Bak şimdi Asu sadece bir buluşma o kadar heyecan yapma tamam mı balım?" demesi gram işe yaramamıştı sakin kalmam imkansızdı hele hele Barkın varken. Ama rol yapabilirdim bu konuda üstüme tanımazdım. Belli bir süre Banu bana sakin ol konuşmalarını yapıp beni hazırlarken girişin orda Korel ve Barkın belirdi. Banu onlara el sallayıp buraya gelmelerini işaret etti. Korel Banu'yu direkt fark edip Barkın'la buraya doğru gelmeye başladılar. Artık rol yapmanın zamanı gelmişti. Gayet sakin olan kişiliğimi bürünerek ortama ayak uydurdum.
"Oooo Asu ben son dakika golü atıp vazgeçersin sanıyordum." Korel eceline susamıştı benim Barkın'dan hoşlandığımı biliyordu bı kere Banu yanlışlıkla ağzından kaçırmıştı. "Yok aslında atmıştım hakem sayı tekrarı istedi salak salak konuşma futbol mu oyunuyoruz?" diyerek gayet makul bir savunma yaptım. Korel tam bişey demek üzereydi ki Barkın araya girdi."Ne içersiniz? Hemen söyliyelim." Barkın'ın acelesi var gibi davranıyordu yada heyecanlıydı anlayamadım."Bilmem, limonta olabilir dimi Asu?" ben konuşursam batırma ihtimalim çok yüksek olduğunu düşünerek Banu girmişti araya. " Aynen olur fark etmez bana." Barkın istediği cevabı alınca bir garson çağırıp dört tane limonata siparişi verdi.
Barkın siparişleri verirken Korel yine boş yapmaya devam ediyordu "eee üç ay napıcam ben sensiz Banu, arada buluşuruz dimi Banu, sana çok aşığım Banu , seni çok seviyorum Banu, güzel sevgilim..." bunlar ve daha fazlası artık gına gelmişti tam isyan bayraklarımı çekiyordum ki Barkın benden önce davrandı canım kurt bakışlım "Korel o çenen biraz dursada bizde mi konuşsak koçum ha?" diyerek bencede makul bir savunma yaptı ama Korel pek yerinde durağa benzemiyordu ve bu cevaba susmak yerine cevap vermeyi tercih etti hemde hayatımın şokunu yaşayabileceğim şekilde " Tamam koçum biz sustuk açıl sen Asu'ya bekliyoruz biz." anlık bir şok yüklenirken Barkın'ı ve Banu'yu öksürük tuttu Korel, Barkın'ın sırtına vururken Banu bana şaşırmış gözlerle bakıyordu. En az bende onun kadar şaşkındım.
O sırada Barkın kendini toparlayıp hemen konuşmaya başladı." Korel haklı daha fazla saklamamın manası yok. Nerdeyse bir buçuk yıl oldu Asu sen ne kadar beni görmesende ben sana deli gibi aşığım. Seni ilk gördüğümden beri değil belki ama seni ilk tanıdığım günden bu yana sana aşığım. Uğruna ölebilecek kadar değil Asu uğruna yaşayabilcek kadar seviyorum ben seni benimle yaşar mısın?" daha Korel'in şokunu atlatamadan Barkın girmişti araya ve ben kalp krizi geçirmek üzereydim ama heyecandan.
Barkın'ın gözlerine baka kalmıştım. Gözleri o kadar güzeldi ki benim tüm heyecanımı almaya yetmişti bile... Ama şuan konumuz Barkın'ın gözleri değildi sözleriydi daha demin bana çıkma teklifi etmişti. Üstelik hayatımda duyduğum en iyi şekilde buna rakip olarak Luka gelebilirdi ama oda biraz zorlardı. Barkın'ı daha fazla bekletmemek için başımı hiç düşünmeden evet anlamında salladım. Barkın böyle bir cevap beklemiyordu sanırım çünkü bu cevabıma karşı şaşırmıştı. "Ciddi misin sen ?" diyerek bunu dile dökmeden edemedi . Tabikide ciddiydim bir buçuk yıldır bu günü bekliyordum ben nasıl ciddi olmayabilirdim ki? "Hemde hiç olmadığı kadar." diye bu düşünce karmaşamın içinde en uygun cümleyi seçmiştim.
İşte böyle başladı benim iki ömürlük lise aşkım belki de son aşkım...
Sevgilerimle...