Bölüm 1

Bölüm 1: İlk Tesadüfler Mert, sabah güneşinin hafifçe doğduğu saatlerde, kahvesini yudumlayıp sokağa adımını attığında, her zamanki gibi dünya bir anda sessizleşti. Evlerinin önünden geçerken, gözleri bir anlığına karşı kaldırımda yürüyen kadına kaydı. Uzun sarı saçları, hafifçe esen rüzgarla dalgalanıyordu. Mavi gözleri, etrafındaki dünyadan tamamen kopmuş gibiydi. Fakat Mert, her şeyin farkında olan bir insan gibi, ona sadece kısa bir bakış attı ve yoluna devam etti.Esma, daha önce görmediği bu genci fark ettiğinde, kalbinde bilinçli olarak bir tedirginlik oluştu. Zihni, aslında hiçbir anlam taşımayan bu karşılaşmayı hemen silmek istese de, kalbi bu tuhaf duyguya karşı koyamıyordu. Her şey bir anda geçmişin izlerini silen bir fırtına gibi olmuştu. Ama buna ihtiyacı yoktu. Çünkü onun gibi birinin, böyle bir aileye ait olmasının imkansız olduğunu biliyordu.Bir hafta geçti. Mert ve Esma, her sabah farklı yollardan geçiyor, tesadüfen birbirlerine denk geliyorlardı. Bir bakış, bir gülümseme… hiçbir şey söylemeden, sadece birbirlerini fark ediyorlardı. Birbirlerinin dünyasına adım atacak cesareti bulamıyorlardı. Kendi içlerinde, kalpleri hızla çarpsa da, aralarındaki mesafeyi koruyorlardı. Çünkü her şeyin sonu bir şekilde kötüye gidebilirdi.Bir sabah, Esma, eski parktan geçerken, Mert’in yalnızca bir adım ötesinde olduğunu fark etti. Bu defa bakışları daha uzun sürdü. Ama bu, yine de gizli bir bakıştı. Ne o, ne de Mert, bu anı fazla büyütmemeye çalışıyordu. Bir anlık göz teması, aniden kaybolan bir iz gibi silinip gitti.Bir hafta sonra, öğle vaktiydi. Esma, arkadaşlarıyla birlikte kafede oturuyordu, Mert ise yalnız başına köşe masasında bir kitap okuyordu. Yan yana olmalarına rağmen, birbirlerinden habersizdi. Ama Mert, bir süre sonra, göz ucuyla ona bakıyordu. Esma’yı gözlerinden tanıyordu. O birkaç kez karşılaştığı, her seferinde farkına varamadığı kadın, şimdi biraz daha yakın bir hal almıştı.Esma, kafede otururken fark etti ki, Mert’in gözleri yine onun üzerinde. Bu defa bakışları farklıydı. Daha önceki “tesadüf”lerde, her şeyin normal olduğunu kabul etmek kolaydı. Ama bu defa kalbinde tuhaf bir şeyler hissediyordu. Ne olursa olsun, gözlerinde bir anlam vardı.Bir anda, zamanın ne kadar geçtiğini fark edemeden, ikisi de kollarını çapraz yaparak, ellerini birbirlerinden uzak tutarak kalktılar.Mert, biraz çekingen ve hızla kalkıp kapıdan çıktı. Birkaç saniye sonra Esma da onu izleyerek kafeden ayrıldı. Ama adımlarında, kalbinde bir değişim hissediyordu.Esma, o gün Mert’in gözlerindeki anlamı net bir şekilde fark etti. O an, birbirlerinin varlıklarını, en derin şekilde hissettikleri andı. Ama hiçbir şey söylemediler. Ne o, ne de Mert, bu hislerinin adını koyacak cesareti bulamadılar.Ve böylece, ilk karşılaşmalarının ardından birbirlerinin varlıklarını hissetmeye başladılar. Ama bu hislerin daha ne kadar süreceğini, nasıl ilerleyeceğini ve aşklarının nasıl filizleneceğini zaman gösterecekti.---İlk bölümü bu şekilde yazdım. Aşkları henüz gizli, aralarındaki çekim git gide güçleniyor ama ikisi de hislerinin farkında olsalar da, bu duyguyu henüz dışa vurmadılar.