Picasso’nun mavi döneminde esen bir rüzgar gibiyim
Hüzün kapladı amansızca her bir yanımı
Aklımda tonlarca düşünce ve ardı arkası kesilmeyen saf semboller
Çokça dolup taşmışlıktan mıdır bilmem
Gözlerimden yaşlar süzülse belki
Haykırsam dünyaya avazımın çıktığı kadar
Ya da beni anlayacak birine döksem de tüm zerremi
Geçecek mi bu karmaşa bilmem
Siyah beyaz benim hayatım
Sense grinin binbir tonu
Bu kadarı fazla geliyor artık bünyeme
Omzumdaki yükler hafiflemiyor bir türlü
Seninle konuşsam belki
Anlar mısın bilmem
Zaten bakışlarım ele veriyor her şeyi
Ona rağmen göremedin hislerimi
Aldanıp durdum hep sana
Yıprattığın onca şeyden sonra
Yolların ayrılma zamanı gelmiş belli ki
Sen fark eder misin bilmem.
-İrem K.
