Karayel ve Yakamoz

Gelecekten kesit... Gözlerim yanıyordu.Ağlamıyordum sadece gözlerim yanıyordu.Karşımdaki adam bana büyük kazık atmıştı. Normal şartlarda onu direk öldürebilirdim. Ama artık çok geçti kural 1'i çoktan çiğnemiştim.Kalan kurallar ise 1. kuralı çiğnememle işlevini kaybetmişti. Ona veda etmek istiyordum. Sesizce gitmek mi canımı daha çok yakardı yoksa veda edip mi ? Veda edecektim bunu onun için değil, kendim için yapıyordum.Yıllarca yatmadan önce keşke veda etseydim diye düşünerek uykumu kaçırmak istemezdim. "Özür dilerim" dedi yeniden. Ne faydaydı ? Özür sadece affedilmek için kullanılan bir kılıftı.Bir özürle hiçbir şey eskisi gibi olamazdı. Görüyordum.Benimle alay eden, düşmanım olan adam gitmiş yerine viraneye dönmüş bir adam gelmişti. Gözlerine baktım.Bu adam eskiden divaneydi şimdi ise bir virane olmuştu. Aynı Kaptan'ın dediği gibi... Divane kalpler zamanla virane kalplere döner. Pikaptan cızırtılı bir ses yükseldi ve şarkı başladı. Gözleri ışıldadı galiba onu affedeceğimi düşünüyordu. Yanılıyordu. Yolun,hikayenin,bir dönemin ve bir aşkın sonundaydık. Gelse bile son günüm Koluna alsa ölüm Gözlerimin önünde Seninle geçen günüm Seninle geçen son günüm. Senden sonra kalbimi Sevgilere kapadım Ben seninle o günü Bin yıl gibi yaşadım Bugünü hiç unutmayacağım, sevgilim.Sevda kapısı ise açılmamak üzere kapatıldı. Son arzun nedir diye Gelip de bana sorsalar Gözlerime bakıp da Her şeyi anlasalar Son arzum mutlu olman, sevgilim.Lütfen mutlu ol ki bende hayatıma devam edeyim. Şarkı bitmedi ama kollarından ayrıldım.Eğer ki şarkı sonuna kadar beklersem gitmek istemezdim.Bu kollardan ayrılamazdım. Gidiyordum. Ondan gidiyordum. Kalbimden gidiyordum. Hayatımdan gidiyordum. Veda etmiyorum belki dönerim diye ama bazı gidişlerin de dönüşü olmazdı.