Ata'yla okula gelmiştik. Düşündüğüm gibi Ata'yla sohbet etme fırsatım pek olmamıştı. Ata motoru o kadar hızlı kullanıyordu ki ona bağırmaktan aklıma gelmemişti bile.
Şuanda ise matematik sınavının ortasındaydık. Sınavın bitmesine 15 dk kalmıştı. Ben bitirmiştim ve bütün sorularımı cevaplamıştım. Yanımdaki sıra arkadaşım olan Beste'den ses geldi.
"Miya, elini çeker misin 3. sorunun cevabına bakayım."
"O sorudan emin değilim Beste." Emindin. Sadece göstermek istemiyordum. Benimle sınavdan sınava yakın olan bir kızdı Beste.Böyle birine neden cevabını göstereyim ki?
"Bişi olmaz, hiç bişi yazmamaktan iyidir. Zaten sen yaptıysan doğrudur o soru."
"Ben cevap anahtarı mıyım Beste?"
Sınav kağıdımı vermek için ayaklandım.
"Çekilir misin, sınav kağıdımı hocaya vereceğim."
Beste çekilmek zorunda kaldı ve bende kağıdımı hocanın masasına götürdüm. Gözümün ucuyla Ata'ya baktım. Oda kağıdını vermişti. Sırasında oturmuş elindeki zeka küpüyle oynuyordu. Sırama oturdum.
Aradan 10 dk falan geçince zil çaldı ve hoca sınıftaki herkesten kağıtları topladı. Ata'nın sırasına gittim.
"Sınavın nasıl geçti?"
"İyi"
Aldığım tek cevap bu olmuştu.
"Sana bişi sormak istiyorum."
"Dinliyorum."
"O gün defterine yazdığın o cümle, neden öyle bir cümle yazdın."
"Çünkü gerçekten birileri beni görseydi her tenefüs sıramda yanlız oturmazdım. Yada okul çıkışı doğrudan eve gitmek yerine arkadaşlarımla eğlenenilirdim. Ama gördüğün üzere ben yokum. Sen benle konuşmaya başlamadan önce cidden görünmez olduğumu düşünüyordum."
Donup kaldım karşısında, nasıl hissettiklerimiz bu kadar aynıydı?
" Neden öyle hissediyorsun? "
" Bilmem"
"Okul çıkışı birlikte takılmak ister misin?"
Anlık gelen bir özgüvenle sormuştum. Anneme ne diyecektim. Asla izin vermezdi. Haber vermezsemde merak edebilirdi. Her ne kadar benden nefret etsede ben onun kızıydım. Bu acı bir gerçekti. Endişelenebilirdi belki benim için.
" Emin misin?"
Değildim
"Eminim."
"Olur o halde, çıkışta motorumla bir yerlere gidebiliriz."
"Oldu o zaman, bu arada bugün motorunun üzerinde senin hesabını buldum. O, hesap hariç başka bir hesabın var mı?"
"Hayır yok."
"Anladım."
Zil çalınca mecburen sırama geçmek zorunda kaldım. Aradan bir kaç dakika geçince Beste'de geldi. Elinde 2 tane brownie vardı.
"Miya birini sana aldım, ister misin?"
Brownie'ye hayır diyemezdim. En sevdiğim çikolataydı.
"Gerek yoktu aslında, ama teşekkür ederim." diyerek elinden brownie'i aldım.
"Rica ederim."
Ders boyu ise düşündüğüm tek bir şey vardı. Çıkışta ne yapacaktım. Ata'ya bunu ben teklif ettiğim için şimdi gidip gelemem diyemezdim. Anneme haber verirsem ise asla izin vermezdi. İzin almazsam ise eve döndüğümde çok kızardı. Ama mecbur gidecektim ve anneme söyleyemezdim. Günü güzel geçirip eğlenmeye bakmalıydım.Eve gittiğimde ise eğlenmenin cezasını çekecektim.