Yosun'dan devam...
Şöminenin karşısındaki koltuğa oturmuş ısınıyordum. O adam da şömineyi yaktıktan sonra başka bir odaya girmiş ve bir saattir çıkmamıştı. Canım iyice sıkılmıştı ve aklımda sadece Ezgi vardı. Onu çok merak ediyordum ama kendi başının çaresine bakabileceğini de biliyordum. Ezgi'nin ne kadar güçlü biri olduğunu bildiğim için içim biraz olsun rahattı.
Karşı odanın kapısının açılması ile eğdiğim başımı kaldırdım. Üzerinde siyah boğazlı kazak ve siyah eşofman vardı. Saçları da nemliydi.
Ona baktığımı fark ettiğinde tek kaşını kaldırıp baktı.
"Ne dikizliyorsun öyle?" Karşılarımı çattım.
"Ne dikizleyeceğim seni be! Katil kılıklı şey!"
Yüzündeki düz bir ifadeyle üzerime yürümeye başladı. Geriye doğru adımlar atarken ayaklarımın koltuğa takılmasıyla koltuğa düştüm. Üzerime eğilip ellerini koltuğun iki yanına yasladığında kapana kısıldım. İyice kafamı koltuğa yasladığımda yüzü yüzüme fazlasıyla yakındı.
"Katil kılıklı ney?" diye sorduğunda yutkundum.