İkinci kata çıktıklarında bir sınıfta yerde eski bir defter buldular.
Defter sararmıştı. Üzerinde bir isim yazıyordu:
“Eylül”
Gerçek Eylül şaşırdı.
“Benim adım…”
Defteri açtılar.
İçinde şöyle yazıyordu:
“Eğer bunu okuyorsan çok geç olabilir. Bu okulda bir şey var. Her gece birimizi çağırıyor.”
Sayfalar ilerledikçe yazılar daha panik olmuştu.
“Kapıyı açtık. Hata yaptık.”
“Sesler bizi çağırıyor.”
“Eylül bugün kayboldu.”
Gerçek Eylül’ün yüzü bembeyaz oldu.
“Ben buradayım… o zaman bu kim?”