Sonunda kahvaltı bitmişti ve Ali, Ayşe, Bora, Güneş hepsi bana bakıyordu.
"Neden bakıyorsunuz?" diye sordum.
"Gel," dedi Güneş. Onu takip ettim ve bir kitaplığın önüne geldik. Bora kitaplığı itti. Tekrar "gel" dedi Güneş. "Tamam," diyerek cevapladım. Aşağıya indikçe indik, zindan gibi bir yerdi. Sonunda aşağıya vardık. Ali ışıkları yaktı ve bir sürü silah ortaya çıktı.
"Birini seç," dedi Güneş.
"T-tamam," diye kekeleyerek cevapladım ve en sevdiğim katanayı seçtim. Ayşe, "Emin misin?" diye sordu.
"Evet," diye gaza gelerek bağırdım.
"İyi, o zaman eğitime başlayalım," diyerek saldırıya geçti Bora. Hemen bir taktik geliştirdim: Bora’nın saldırılarını engelleyerek onu yormayı hedefledim. Birinci, ikinci ve üçüncü vuruşunu engelleyebildim. Dördüncüde bacak aralarından sıvışarak arkasına geçtim ve iki ayağına da derin kesikler attım. Bora yere düşmüştü. Hemen odasına götürdük ve ayaklarını sardık.
"Galiba biz sana değil de sen bize bir şeyler öğretmelisin," dedi Güneş ve herkes gülüştü.
Ve nöylece eğitim sona ermişti...