" Chae Won özel bir kızdı . Doğduğundan beri insanların arkalarında gölgeler görüyor ve gölgeler gördüğü bu insanlar kısa bir süre içerisinde ölüyorlardı. Bundan dolayı ona hep uğursuz muammelesi yapılmış ve bu özellik kusur olarak görülmüştü. Ona hep destek olan babasını yıllar önce kaybetmiş , o olaydan sonra bir daha gölge görmemek için gözlük takmıştır . Babasını kaybetmesinin ardından onunla aynı mahallede yaşayan Haru onunla ilgilenmiştir. Chae Won çocukluğu boyunca ona yoğun ilgi duymuş ve ondan hoşlanmıştır . Haru ile güzel zamanlar geçirmiş fakat Haru ailesi ile başka bir yere taşınmak zorunda kalınca bir daha iletişim kuramamışlar ve ikilinin son hatıraları Chae Won' un
Haru 'ya verdiği bileklik olmuştur."
"Chae Won sıradan ve sıkıcı bir gün geçirmektedir. Çıkacağı yurtdışı seyahati için hazırlanır ve olmazsa olmaz siyah camlı gözlüğünü alarak dışarı adımını atar. Kimseyle konuşmaz ve havaalanına gelir. Uçağa biner ve sessizce beklemeye başlar. Chae Won'un gözlüğü yanında oturan küçük kızın dikkatini çok çekmiş olacaktır ki küçük kız konuşur."
Küçük kız : Abla; gözlüğün çok güzelmiş, denemek istiyorum.
"Gözlüğe uzanır ve onu çekip alarak kendi gözüne takar. Chae Won konuşmaya fırsat bulamadan aniden etrafına bakar. Uçağın içi onun için adeta bir sis bulutuna dönüşür herkesin ardında ona tanıdık gelen gölgeler belirir. İçi ürperen Chae Won birden bağırmaya başlar ve yüksek sesle şunları söyler:"
Chae Won: Herkes uçağı terk etsin , bu uçak düşecek , buradaki herkes ölecek !
" Bir yandan da ağlayan Chae Won'u kimse dinlemez ve birçoğu onun deli olduğunu düşünmeye başlar. Bu sırada görevliler gelir ve Chae Won'u dışarı çıkartıp karakola gönderirler. Karakolda Chae Won'a kimse inanmaz ve beklemeye başlarlar. Kısa bir süre sonra acı haberin gelmesi ile herkes şaşkına döner. Chae Won cezadan kurtulur ve olayı açıklamaya çalışır. Yine kimse onu dinlemezken karakolda genç ve yakışıklı bir adam bu olayın üstüne gitmek ister ve Chae Won'a ona inandığını söyler. Bu durumu garipseyen Chae Won bu genç dedektiften birlikte çalışarak insanları kurtarma teklifi alır. Bu teklifi tanıdık bir samimiyete dayandıran Chae Won adama karşı sebebi bilinmeyen bir yakınlık kurar."
"Chae Won dedektifin teklifini kabul etme kararı verir ve bir alışveriş merkezinde dolanmaya başlar. Fakat bu sırada onun kulağına fısıldayan adam onu şüpheye düşürür."
Yaşlı adam : Sakın bunu yapma, zamanında ben de yaptım. O uçağın düşmesine sebep olan kişi benim. Pilot intihar etmek istiyordu fakat onu engelledim , bu bir hataydı.
"Bunu duyan Chae Won'un kanı donar ve ardından telefonun çalmasıyla kendine gelir. Arayan kişi dedektiftir. Ne yapacağını bilemez, bu sözler aklına takılır ve telefonu açmak istemez . Fakat aramayı cevapsız bırakmak istemediğinden telefonu açar. Telefonun ardındaki ses şöyle der."
Dedektif: Seni karakola bekliyorum. Şuan yapmam gereken bir iş var . Bir saat sonra buluşalım. ( telefon aniden kapanır )
" Chae Won daha bir şey diyemeden telefon kapanır. Chae Won karakola gidip orada yapmak istemediğini açıklamayı düşünür. Bunun üzerine beklemeye başlar."
" Saat gelir ve Chae Won karakola gitmek için hazırlanır. Ardından yola koyulur fakat dedektifin neden bu kadar hevesli olduğuna anlam veremez. Bu düşünceler ile karakola varır ve dedektifin onu beklediğini görür. Dedektifin masasına ilerler ve tam açıklama yapacakken gözü dedektifin masasındaki bilekliğe takılır. Çok tanıdık gelen bu bilekliğe ve masanın üstündeki fotoğraflara bakınca bu bilekliğin çocukluğunda Haru'ya verdiği bileklik olduğunu anlar. Bunun üzerine dedektife yönelir."
Chae Won: Bu masa ve eşyalar sana mı ait?
Dedektif: Evet, neden sordun ?
Chae Won: Hiç öylesine sordum.
Dedektif: Peki. Eee teklifimi düşündün mü ?
" Chae Won onu tanımıştır. Ona göre dedektif Haru abisidir. Chae Won'un içi sıcacık bir hisle dolar ve dedektifin de onu tanımasını bekler. Ayrıca teklifi reddetmekten vaz geçer. Dedektifle yakınlaşıp çocukluklarında olduğu gibi yakın olmak ister. Bundan dolayı şöyle bir yanıt verir."
Chae Won: Tabi, neden olmasın ki ?