Saat 02.43.
İstanbul gecesi hiç olmadığı kadar sessizdi.
Sarı polis şeritleri rüzgârın etkisiyle hafifçe dalgalanırken olay yeri ışıkları boş depoyu gündüz gibi aydınlatıyordu. Adli ekipler yerdeki delilleri tek tek inceliyor, telsiz sesleri gecenin sessizliğini bölüyordu.
“Nehir.”
Genç kadın arkasını döndü.
Amiri elindeki dosyayı uzattı.
“İlk büyük dosyan. Hata yapma.”
Nehir Karaca dosyayı eline aldı.
Kapakta tek bir fotoğraf vardı.
Siyah saçlı, keskin bakışlı bir adam…
Altında ise tek satır yazıyordu.
Kuzey Demir.
Yaş: 27.
Aranma Nedeni: Çok sayıda cinayet şüphesi.
Tehlike Derecesi: En yüksek.
Nehir fotoğrafa birkaç saniye baktı.
“Bugün burada mıydı?”
“Tanıklar öyle söylüyor.”
“Cesedi o mu bıraktı?”
Amiri omuz silkti.
“Onu gören herkes aynı şeyi söylüyor.”
“Neyi?”
“Tanıklardan hiçbiri onu cinayet işlerken görmemiş.”
Nehir kaşlarını çattı.
“Nasıl yani?”
“Her olay yerine polis gelmeden birkaç dakika önce geliyor.”
“Sonra kayboluyor.”
Bu işte bir tuhaflık vardı.
Bir katil neden her cinayet mahallinde görülsün ama kimse onu cinayet işlerken görmesin?
Tam o sırada bir polis memuru koşarak yanlarına geldi.
“Komiserim!”
“Nedir?”
“Deponun arkasında biri görüldü!”
Nehir hiç düşünmeden koşmaya başladı.
Ayak sesleri beton zeminde yankılanıyordu.
Karanlığın içinde siyah montlu bir adam hızla ilerliyordu.
“Dur!”
Adam durmadı.
“Nehir silahını çıkardı.”
“Polis! Olduğun yerde kal!”
Adam yavaşça yürümeyi bıraktı.
Ellerini kaldırmadı.
Sadece ağır ağır arkasını döndü.
Dosyadaki yüz…
Aynısıydı.
Kuzey Demir.
İlk kez göz göze geldiler.
Kuzey’in yüzünde korku yoktu.
Sanki bu karşılaşmayı bekliyordu.
Nehir silahını doğrulttu.
“Kuzey Demir! Teslim ol.”
Kuzey hafifçe gülümsedi.
“Demek sonunda geldin…”
“Nehir tetiğe biraz daha yaklaştı.”
“Ellerini kaldır.”
Kuzey başını iki yana salladı.
“Geç kaldın, Komiser.”
Nehir’in bakışları sertleşti.
“Neye?”
Kuzey’in gözleri Nehir’in omzunun arkasına kaydı.
Sesi ilk kez ciddileşti.
“Çünkü katil…”
Bir saniyelik sessizlik oldu.
“…arkanda.”
Nehir istemsizce arkasına döndü
Ve tam o anda…
Silah sesi gecenin sessizliğini parçaladı.