İçeriğe geç

Karanlık beni seçti

Bölüm 5 · 8 dk okuma

Karanlık beni seçti

Bölüm 5

Alışırım belki

"söyliyecek misin ne olduğunu" diye sordu Elfida canavar bi kaç saniye donuk bi şekilde elfidanın suratına baktı.

Bi elini elfidanın ağzına hemde burnuna bi elini ise başına doğru koymuştu. Elfidanın nefes almasını engellemişti nefes alamıyordu.

Elini canavarın onu bırakması için götürmüştü fakat güçsüzdü ona dayanamamıştı.

Ve en sonunda Elfida bayılmıştı. Ve yere yığılmıştı

Canavar elfidanın bayıldığını anlayınca elini ağzından çekip beline götürüp geri yere yatırmıştı.

Elfidanın masasının önünde olan tahta sandalye'ye gördü. Ve pencereye yamuk duracak şekilde koymuştu.

Ve elfidaya geri dönüp baktı, geri yanına gitti.

Bi elini belinden bi elini bacağından tutup kucağına almıştı.

Ve sandalye'ye oturttu. Karşısına bi sandalye daha koymuştu ve onada kendisi oturmuştu.

Arkasından küçük ama keskin bi bıçak çıkarmıştı, elfidanın yüzüne doğru götürmüştü bi elini çenesine koymuştu.

Elfidanın sağ gözünün altına bıçakla bi çizik atmıştı, çok geçmeden kanamaya başladı.

Bu seferde sol yanağının alt tarafına bi çizik atmıştı bu sefer o gözüne attığı çizikten daha büyük bi çizik atmıştı.

Elfidanın başından tutup daha'da dikleştirmişti görebilmesi için. Yüzüne baktığında tam istediği gibi olmuştu

Bu sefer ise canavar elini tutmuştu, yine sağ eliydi ve elinin üstüne bi çizik daha atmıştı. "Tamam bu kadardı" dedi canavar. Ve bıcağı ortadan kaldırmıştı.

Canavar elini elfidanın yüzüne doğru götürmüştü.

Ve Elfida 2-3 saniyede ayılmıştı. Canavarı görmüştü. "Naptın bana?" Diye sordu halsiz bi şekilde. "Sen benim diyarıma geleceksin" dedi "neden?" Diye sordu Elfida "benimle olacaksın orda" dedi "ben neden seninle geleyim?" Diye sordu.

"Seni biraz acı çekmeye göndereyim. Diyarımdaki kişilerle seni seçtik" dedi "sen aile acısını biliyor musun?" Diye sordu elfida ve canavar sessiz kalmıştı. Elfida sandalye ye yaslanırken canavarın yüzüne doğru yaklaştı "sen ve ekibin acıyı bildiğinizi mi zannediyorsunuz hayal bile edemezsiniz" dedi bunu söylerken hafif gülümsüyordu, canavar ise hafifçe biraz kafasını eğmişti.

"O yüzden bana açıdan bile bahsetme" dedi Elfida ve geri sandalye'ye yaslandı, iki tarafta da pek bi ses çıkmamıştı. "Senin diyarındaki acılar bana sökmez, benim acılarım dediğim gibi hayal bile edemezsiniz hiçbiriniz" dedi Elfida bu sefer gülümsemiyordu yüzünde bıkkınlık ifadesi vardı bu sefer. "Bana acıdan bile bahsetme ben en kötülerini yaşadım" dedi elfida

Canavar yine hafif boynunu eğmişti elfidanın bu sözlerine karşı. Normalde asla duyguları olmayan biriydi ne ağlardı nede gülerdi sadece duygularını belli etmezdi ama Elfida onun içine oturmuştu resmen sözleri.

"Anladın mı şimdi?" Diye sordu Elfida ve canavar dalmışken Elfida bunu söyleyince irkildi. "Sende benim gibi pek karanlık birisin" dedi "senin adın ne ?" Diye sordu elfida. Canavar başını elfidaya çevirdi "Wesley" dedi.

(Bu arada okunuşunu bilmeyenler için veslis diye okuyabilirsiniz)

"Güzelmiş" dedi Elfida. "Bu gün bence bi yere git evde kalma bu gün" dedi Wesley "neden?" "Yaşamak istiyorsan git" dedi "tamam" dedi Elfida sadece.

"Seni kendi diyarıma götürücem ama biraz zaman gerek" dedi "senin diyarındakiler benim hakkımda ne düşünüyor" "senin acı çekmeni istiyolar" dedi Wesley "bu kadar olmaz, sen neden beni kurtarmaya geldin sende onlardan biri olabilirdin değil mi?" Dedi "ben herkesle aynı şeyi yapmayı sevmem ya kendim yaparım ya da hiç bir şeyi yapmam" dedi. "Ee o diyarda ne işin var o zaman bi diyardaysan onlarla aynı şeyi yapmak zorundasındır" dedi Elfida wesley'e bakarak.

"Ben hiç bi şeyin zorunda değilim onlar kendileri bi şey yaparlar ben ya kabul ederim ya da etmem" dedi. Elfida anladım şeklinde başını salladı. "Sen onların patronu gibi bi şey misin" dedi "ben onların yücesiyim, onlar daha hiçbir şey" dedi "anladım" dedi Elfida. "Sen neden beni bayılttın?" Dedi Elfida "benim diyarıma gelmen için yüzünde çizikler olması gerekir bende sen uyanıkken yapamazdım" "ne yüzüme çizik mi attı?" Dedi panikle ve eline telefonunu alıp kamerayı açtı.

Kendine bakıyordu ve wesley'in çizik attığı yerlere baktı "1 tanede değil 2 tane" dedi Elfida wesley'e bakarak "2 değil 3" dedi Wesley "o nerde" dedi Elfida "sağ eline bak" Elfida sağ eline baktığında bi yarada orda görmüştü.

"Yapıyosun bari biraz küçük yap" dedi Elfida biraz sinirlenmişti ama belli etmemeye çalışıyordu "kural bu benim yapabileceğim hiçbir şey yok" dedi.

Elfida arka kamerayı açtı ve ay'ı çekmek için kameratı biraz yakınlaştırdı ve çekti.

Ve çektiği fotoğrafa baktı. Güzel çıkmıştı.

Ve bi anda telefonu kapatıp Wesley'a döndü "benden ne istiyorsun?" Diye sordu "ben hedefim sadece seni benim diyarıma götürmek burda istediğini yapabilirsin ama benim diyarım farklı" dedi. "Ne zaman gideriz?" Diye sordu "biraz uzun sürebilir" dedi "diğer hafta doğum günüm o gün pek olmasa olur mu. Eğer ki beni doğum günümde alacak olursanda ben orda tek başıma kutlarım" dedi Elfida.

"nası insanlar var?" "Kimileri senin gibi insan bazıları ise benim gibi canavar" dedi Wesley. "Korkunçlar mı?" Diye sordu Elfida "sana göre bilemem ama ben onlardan korkmam" dedi.

Bu süre sessiz kaldılar "e ne yapmayı seversin?" Diye sordu Elfida "ben bi şey yapmayı sevmem kendi diyarımda yapmam lazım" dedi. Elfida garipseyen bi bakış attı. "Tamam sen bilirsin" dedi ve ayağa kalktı ve çekmecesinden bi kağıt ve bi kaç kalem çırkardı.

Bi ev çiziyordu. Çatısı tuğladandı hemde kırmızı, 2 tane pencere 1 tane kapı çizmişti.

Evin yanına elbiseli bi kız çocuğu çizmişti, saç detaylarından tut elbisesine kadar dikkatli çizmişti. Resim konusunda yetenekliydi. Wesley sadece onu izliyordu, ne çizdiğne bakıyodu.

En son resmi bitirdiğinde baktı ve çekmecesinden bi bant ve küçük bi makas çıkardı. Resminin üstüne bant yapıştırıp çalışma masasının üstündeki duvara yapıştırdı.

Elfida wesley'e döndü "Beğendin mi?" Diye sordu. Wesley sadece başına yavaşça aşağı yukarı doğru salladı. "Sadece kendini mi çizdin?" Diye sordu Wesley "evet maalesef ki" dedi Elfida üzülmüş gibi söyledi. Az önce gülen yüzü şimdi solmuştu.

"Neden maalesef ki dedim?" Diye sordu Wesley "normalde olsa sevdiğim kişileri çizerdim ailemden ama öyle birisi yok" Wesley şaşırmıştı "kimseyi sevmiyor musun yani akrabaların Felan ?" "Akraba diyorsan teyzem kuzenlerimi Felan seviyorum ama anne ve baba'yı soruyorsan evet cevabını benden hiçbir zaman alamazsın" dedi Elfida hafifçe başını sallayarak.

"Abim ablam bi şeyimde yok zaten tek çocuğum" dedi Elfida ellerini kucağında birleştirmişti ve Wesley'e döndermişti vüdunu. "Senin var mı arkadaşın Felan" diye sordu Elfida "hayır" dedi Wesley. Elfida gülümsedi "bak ortak yönümüz varmış" dedi Elfida.

Wesley şaşırmıştı ama belli etmemişti. Bu yaştaki bi kız çocuğunun nasıl kız arkadaşı olmazdı? Diye düşünmüştü.

Wesley gerçekten elfida'da çok şaşırmıştı. Arkadaşları konusunda aile durumundan. Yani küçük bi kız çocuğuydu bunları yaşayacak kadar.

"Sen bunları yaşayacak kadar ne yaptın?" Diye sordu Wesley. "Bilmiyorum benim küçüklüğümden beri böyle anlatsam çok uzun sürer zaten hem boş ver dinleme" dedi Elfida "bazen gerçekten çok zorlanıyorum. Yanımda kimse olmuyor bazen o zaman işte çok zor oluyor" dedi Elfida ve gözleri 2-3 saniye sonra sulanmaya başladı.

Elfida başı biraz eğik bi şekilde duruyordu, ve Wesley onun tam karşısındaydı. Wesley ne yapacağını bilmiyordu. Zaten Wesley insanlara sıcak davranmazdı pek umursamaz biriydi. Hemde duyguları olmayan bi canavardı. Böyle durumlarda ne yapacağını bilmezdi hatta karşısındaki kişiyi umursamazdı bile.

Elfida gözlerinden süzülen yaşları eliyle siliyordu boynu hafif bükük duruyordu. Elfida wesley'in suratına baktı "belki senin diyarına gidince" dedi ve 1-2 saniye duraksadı "herşey daha güzel olur değil mi?' diye sordu. Wesley sadcee başını aşağı yukarı saklamakla yetindi o an. Elfida hâlâ gözlerinden yaşlar süzülüyordu.

"Orda nası giyiniyorsunuz?" Diye sordu ve eliyle tekrar gözündeki yaşı sildi. Wesley bi kaç saniye sessiz kaldı. "Bazıları elbise giyer kimisi ise değişik kıyafet giyer. Ama sen elbise giyeceksin" dedi Wesley "tamam güzel ben elbise giymeyi severim zaten" dedi gülümseyerek "ama bazı elbiseler ağır olabiliyor taşıyabilecek misin beden'inde?" Diye sordu "ben herşeyi taşırım siz merak etmeyin" dedi Elfida.

"Belki yapamam ama gelmek istiyorum."

*Sadece şu günler çok yorgunum kendimi aileme böyle göstermemeye çalışıyorum ama onlar üstüme geldikçe moralim bozuluyo benim tek istediğim bi bana karşı güler yüz. Onuda yapmalı ne kadar zor bilmiyorum" dedi Elfida ve gözleri yeniden yaşardı.

"Bide iyi davransalar çok güzel olurdu ama onuda bana karşı yapan yine yok" ve 2-3 saniye duraksadı "belki senin diyarında bana karşı mutlu insanlar karşıma çıkacağını umuyorum ve hatta inanıyorumda ben görünüşe asla aldanmam yani böyle canavar gibi gitinseniz dursanız bile içinizdeki o yumuşak kalp oldukça iyi olur benim tek beklediğim şey güler bi yüz daha demin dediğim gibi" dedi Elfida ve gözünden akan yaşı sildi. Wesley sessizce onu dinliyordu.

"Şunuda söyliyeyim benim diyarında eldiven takmak zorundasın eğer takmayı reddedersen diyardan gönderilirsin" dedi "tamam takarım hiç sıkıntı değil benim için" dedi. Ve ay'ı izledi.

"Sihir yapabiliyo musun?" Diye sordu Elfida Wesley'e dönerek. "Yapamam ama istediğin bi eşya varsa şuan onu elde ederim" dedi "ay çok güzel bende'de olur mu öyle bi şey oraya gidince" dedi sevinçle "davranış biçimlerine göre ve diyara kendini uydurabilirsen olur" diye cevap verdi.

Elfida boynuna bükerek Wesley'e baktı "bence uydururum hem çok güzeldir ora bence. Biraz anlatır mısın oranın nası olduğunu çok merak ediyorum" dedi heyecanlı ve sevinçli bi şekilde "bazenleri karanlık olur bazenleri aydınlık ama geceleri güzel olur karanlık ve karşından vuran ay ışığı çok güzel ışık yansıtır" dedi "büyük mü?" Diye sordu "orası bi saray bir sürü oda ve değişik hiç girilmeyen odalar bile var taht'da kim varsa onun sözü geçer yani benim" Elfida biraz şaşırmıştı ama bunu ona belli etmemişti "bak bu güzel'miş" dedi Elfida.

Wesley ayağa kalktı "şimdi gitmem gerekiyor tekrar geldiğimde belki seni almaya gelmişimdir" dedi, elfida'da ayağa kalktı "tamam tekrar gelmeni bekliyeceğim" dedi ve bi süre sonra devam etti "ne zaman gelirsin?" Diye sordu "buna işlerim karar verir ben değil" dedi "tamam ben beklerim" dedi "görüşürüz" dedi Elfida ve gülümseyip elini salladı Wesley'e.

Wesley dumana dönüşerek kayboldu.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.