"güneş hanım, acilden bekleniyorsunuz"
" güneş hanım iyi misiniz isterseniz arzu hanıma haber verebilirim"
"yok sıla iyim ben ben bakarım hastaya hemen gidiyorum "
"tamam güneş hanım siz bilirsiniz ama eyer iyi-"
"sılaa iyim ben hadi ben kaçtım"
evet işte her günki gibi sıradan,acile koşuşturmalar ilaçlar, serumlar, yoğun bakımlar,maskeler bazen yoruyor ama değiyor. insanların hayatına birazda olsa dokunmak iyi oluyor işimi seviyorum ,doktor olmayı o kadar çok istiyordum ki şu an tam da hayalimi yaşıyorum, bu arada kendimi tanıtayım ben güneş, güneş arslan 23 yaşındayım geçen sene üniversiteyi bitirdim adım gibi hayatım da güneş kadar parlak değil aksine çok karanlık hayatım var maalesef.
"Doktor hanım 24 yaşında erkek, silahlı saldırıya uğramış , göğsünde derince bir yara var nabzı düşük durumda biz ambulansta gerek-"
"tamam tamam , ameliyathaneyi hazırlayın , başhekime haber verin "
"ben baş hekime haber veririm, doktor hanım"
"tamam sıla acele et"
yoğun geçen, bir ameliyat sonrasında nihayet eve doğru gidiyorum. Ailemle yaşamıyorum daha doğrusu ailem trafik kazasında kaybettim. öz ailem de değillerdi, ama bir abim var . Kendi ailemle hiç tanışma fırsatım olmadı çünkü kendileri ben küçükken beni çocuk esirgeme kurumuna vermişler, bana sorucaksınız ,hiç merak etmedin mi onları çoğu zaman bunu düşünüyorum ama yanıt bulamadım henüz. Defalarca aradım, bir ipucu bulmak, ama yok , hiçbirzaman ne bir ipucu nede bir şey buldum.Ailem ne kadar bana anne baba olmya çalıssada ben hep onları aradım onları merak ettim. Ben ailemin gerçek, ailem olmadığını 9 yaşımda öğrendim oda da anne ve babam konuşurken " selin küçücük çocuktan daha nereye kadar saklıyacağız eninde sonunda öğrenecek" " fatih yeter artık bende istemezdim böyle olsun ama yapamadım söyleyemem ona öz ailesi olmadığımızı, güneş çok üzülür, yapamam"
minik bedenim, bunları duyduğunda çok yıpyanmıştı, bana hep aynı şefkatle yaklaştılar, onları çok seviyordum ama insan hep merak eder ya bende çok merak ettim, öz aileme ilk başta inanmak istemedim, ama gerçekti. 17 yaşında ailemi kaybettim. Ailem varlıklı bir aileydi ama ben orda daha fazla yük olmak istemedim babannem de beni pek sevmezdi zaten, şimdi de kendi ayakları üzerinde duran bir kızım .
Minik evimin kapısına yaklaştığımda ,anahtarımı çıkardım ki ama kapı açıktı kapıyı açmamla şok oldum ,evim darmadağınıktı heryer birbirine girmişti adeta," ne istediniz bu evden ya ne!" yine bir hırsız vakası bu sefer hedefleri bendim demek ki, bu mahallede de olacağı buydu zaten, "offf napıcan ben şimdi abimi arasam mı ki şimdi ", abim polis olduğu için onu aradım hemen
"alo , abi"
"alo, efendim abicim , şu an bi işim var sonra arasam güneş olur mu"
"ama abi eve hırsız girmiş"
"hangi eve güneş"
"benim evime abi napıcam ben"
" tamam güneş ben geliyorum oraya biryere kıpırdama, sen iyisin değil mi"
"ben iyiyim abi lütfen çabuk gel"
" tamam geliyorum hemen"
abimin gelmesini beklerken kapıya çıktım ve kaldırıma oturdum, zaten evim mustakil evdi.
" ne ediyorsun kızım burda akşam akşam "
" ne ediyim hanım abla benim evime hırsız girmişte abimi bekliyorum "
" doktor kızım polise haber vereydin ya , bu hırsız illeti bir türlü bitmedi gitti "
"abim polis haber verdim merak etme hanım abla"
" evet maalesef hanım abla , iyki çok fazla eşyam yoktu "
"neyse görüşürüz doktor kızım beni çocuklar bekler evde ,geçmiş olsun sanada"
" görüşürüz "
abimi beklerken hanım ablayla karşılaştım, kendisi çok iyidir herkese yardım eder bana bile yemek getirdiği olmuştu o gün bu gündür yakınız kendisiyle bende tatlı yapınca ona da götürürüm, çok sevinir kendisi .
abimin geldiğini anladığımda, ayağa kalktım mavi ışıklar git gide yaklaşıyordu, abim geldiğinde beni kendi evine gönderdi galiba bu olaylardan çok fazla oluyormuş bu mahallede araştırılması gerekiyormuş. Ben şimdi taksiyle abimin evine gidiyorum, abimin evine geldiğinde çantamdan anahtarları çıkardım. Abimin evi çok büyüktü zamanında bana burda kalmam konusunda ısrar etsede, ben kendi bildiğimi yaptım ,ev bana yabancı gelmedi ,çünkü haftada bir güne en az abimde kalırım, hem onu ziyatet ederim, hemde burda kalırım .Abimle aramız çok iyidir hayatımda olduğu için mutluyum gerçekten . Hastanede yemek yediğim için aç değilim, hemen odama gittim ve üzerimi değistirip, hemen yattım çünkü uyumak güzel, herzaman uyumayı sevmişimdir . bazen insana acılarını unutturur bazen de tatlı rüyalarla umutlandırır, bazense kabuslarla uyandırır ama yinede seviyorum uyumayı iyi geceler herkese
nasıl buldunuzzz? beyndiniz mi ilk bölümü? sizce neler olacak?
