Davina antrenmalara son hız devam ediyordu ve artık gözle görülen bir fark oluşmuştu Davina ' da, kas kütlesi artmış, irileşmişti.
Artık kılıcı iyi savurabiliyordu Davina, rahatlıkla dönüş yapabiliyordu, karşısına çıkan düşmanları rahatlıkla yeniliyordu.
Aradan on gün geçmişti, artık ÖLÜM ÇUKURUna gidebilecek kadar kendini geliştirmişti. Alastaıra, Davina'yı yanına çağırdı " Bak Davina artık kendini daha iyi savunabiliyorsun artık ÖLÜM ÇUKURUNA gitmeye hazırsın...
(...)
Davina makinezmanın önünde duruyordu aklından " Ben buradan sağ çıkamam " diye düşünüyordu fakat Alastaıra ' yı incitmemek için bunu yapmalıydı bu bir gurur meselesiydi artık Davina için
Alastaıra makinezmayı çalıştırmıştı, demir sopalar hızla dönüyordu, Davina ' nın nefes alış verişleri zorlanmaya başlamıştı.
Hareket eden sopaların aralarına geçiş yapmıştı Davina, sopaların içinde cansız mankenler vardı büyük ihtimalle buraya saldırmaları için konulmuştu.
* Alastaıra ' nın gözünden *
Davina için her an daha şiddetlenen bir korku vardı içinde, hem korkuyor hem de kendine kızıyordu neden daha 15 gün çalışmış bir kızı buraya getirmişti ki? Ye kendi çocuğum gibi olursa diye düşünüyordu....
* GEÇMİŞ *
"HADİ YÜRÜ BEE YAPARSIN ASLAN OĞLUM BENİM!! " Kolunun yandan çekiştirilmesiyle birlikte Alastaıra ' nın dikkati bozulmuştu, kolunu çekiştiren kişi kızıydı " Baba bende abim gibi dövüşmek istiyorumm " Alastaıra hemen kızına dönüp " Olmaz sen kızsın, kız kısmı evde oturur " diyince kızı kolunu bırakıp koşmaya başlamıştı, o sırada seyircilerden yükselen bir bağırış ile aşağıya döndüğünde oğlunun büyük bir yara aldığını görmüştü.
Taraftarlar savaş meydanına atlıyorlardı, kalabalık için de kalan kızcağız düşmüştü ve kafası çiğnenmişti, Alastaıra ' nın haykırışları bütün meydanı inletiyordu, aynı gün hem kızını ve oğlunu kaybetmişti...
* Günümüz *
Alastaıra kendine geldiğinde, Davina çoktan 10 mankeni düşürmüştü bile, sonuncu mankene doğru ilerliyordu.
Alastaıra bu duruma şaşırmıştı evet dövüşmek genlerinde vardı Davina ' nın ama bu kadar beklemiyordu.
Birden Davina ' dan acı dolu bir feryat duyuldu, Alastaıra hemen makinezmayı durup Davina ' ya doğru koştu...
* Davina ' nın gözünden*
10 mankeni yerle bir etmiş bir şekilde devam ediyordu, son kuklaya doğru ilerliyordu ki sağ tarafından fark etmediği bir sopa tarafından yere serilmişti.
İlk önce ne olduğunu anlamayan Davina, hasar aldığı yere baktığında, boşluğu ve kolunun yaralandığını görünce acı bir feryat koparmıştı Davina.
Hemen makinezmayı durduran Alastaıra, Davina ' nın yanına gelmişti, canı fazlaca yanan Davina için Alastaıra'nın her dokunuşu Davina ' nın canını yakıyordu.
Alastaıra, hemen Davina ' yı kaldırmıştı. Makinezmadan çıkarıp kanepeye yatırmıştı.
(...)
Yanına gelen sağlık ekiplerini bile zor gören Davina, kendini yavaş yavaş boşlukta hisseden Davina, kan kaybından bilincini yitiyordu, artık konuşulanları duymuyordu bile vücudu yavaş yavaş hissizleşirken Davina artık bayılmıştı...
* Düşmanlar *
Dusan, kimseye haber vermeden kaleden çıkmıştı.
Bahçedeyken uşağına yakalanan Dusan duraksamıştı, uşak hemen;
- Bana sormak düşmez fakat majestelerim bu saatte nereye gittiğinizi merak etmiş bulunmaktayım.
Dusan hiç duraksamadan cevap verdi;
+ Benim burada gördüğünü bilmiyorsun, yoksa geri döndüğümde seni Giyotin veya kurşuna dizerek öldürürüm ona göre!!
Uşak olduğu yerde kalmıştı hemen ordan hızla uzaklaştı, Dusan bahçenin duvarından atlayarak, ordan uzaklaşmıştı