1522'nin olduğu odada Denek 1425, 1447, 1124, 1341 ve Yuna vardır. Ve 1522 gözlerini aralarken 1425, 1124 ve Yuna konuşmaya başlar.
"O nasıl 1124?"
"Vücudunda 4. Derecede yanıklar var. Yangından dolayı."
"Ama o yangında nasıl ölmedi ve kolu neden bu kadar garip? Aynı zamanda bilekliği var. Siyah ve 'Denek 1522' yazıyor."
"Nasıl hayatta kaldığı ve kolunun neden öyle olduğu hakkında hiçbir fikrim yok. Ama şuan oldukça hasta ve yorgun. Biraz dinlenmesi gerek."
1522 gözünü aralarken 1425 onu fark eder.
"Hey bakın. Uyanıyor."
Herkes onun etrafına toplanır ve 'neler oldu?' veya 'nasıl böyle oldu diye sorular sormaya başlar. 1124 ise bir anda bağırır.
"YETER! Sorularınızı sonraya saklayın!"
Herkes bir anda susar ve 1124, 1522'ye döner.
"Jessica. Neler oldu? Sen nasıl o yangında hayatta kalmayı başardın?"
"Ben hayatta falan kalmadım. Normalde ölmem gerekiyordu. Ama...-"
"Ama ne?"
1522 olanları söyleyip söylememek arasında kararsızdı. 1124 ise bunu anlayarak konuşmaya devam etti.
"Dinle. Bize herşeyi anlatabilirsin. Sana yardım edebiliriz."
"Bana neden yardım edesiniz ki?"
Ortalık sessizliğe bürünüyor. 1522 ise sanki söyleyecek birşeyler arıyormuş gibi düşünceli görünüyor. O sırada Yuna bir anda 1522 ile dalga geçerek konuşmaya başlıyor.
"Yardım etmezsek senden bir farkımız kalmaz."
Herkes bir anda kızgın bir şekilde Yuna'ya bakıyor. 1522 ise zorlukla ayağa kalkarak Yuna'ya yaklaşıyor.
"Benden bir farkın- ah.. pardon farkınız kalmaz öyle değil mi?"
1522 'farkınız' derken 1425 ve 1447'ye bakıyor.
"Sen bana hiçbir şey yapmamış olabilirsin ama senin o iki aptal arkadaşının anne ve babası. Benim ailemi öldürdü. BENİM HAYATIMI MAHFETTİ!"
1522 bir anda ağlamaya başlıyor.
"BEN O ZAMAN SADECE 7 YAŞINDAYDIM! WİLLLAMS AİLESİ BENİM HAYATIMI MAHFETTİ! ONLAR YÜZÜNDEN BEN NE KADAR ACI ÇEKTİM FARKINDA MISIN?!"
Tüm denekler susarak 1522'yi izliyor. Yuna ise 1522'nin söylediklerini umursamayarak gülüyor ve konuşmaya devam ediyor.
"Sulugöz."
1522'nin sol gözü bir anda mavi mavi parlamaya başlıyor. Bunu 1522 hariç herkes fark ediyor. 1522 ise sağ koluyla Yuna'yı boğazından tutuyor ve duvara yaslayarak boğmaya başlıyor.
"SENİ ÖLDÜRÜP ORGANLARINI ÇIKARIRSAM KİM SULUGÖZ GÖRÜRSÜN!"
1522 öfkeyle Yuna'yı boğmaya devam ediyor. Onun boğazını o kadar çok sıkıyor ki parmakları duvarı delerek çatlatmaya başlıyor. Yuna ağlayarak 'Yardım edin' der gibi deneklere bakıyor ama denekler 1522'den korktuğu için öylece izliyorlar. 1522 ise canavarı andıran sağ koluyla Yuna'yı daha çok boğmaya başlıyor ve gülüyor.
"Şimdi kim sulugöz?"
O sırada 1124, 1522'ye yaklaşarak onun omzuna dokunuyor ve konuşmaya başlıyor. 1522 ise ona bakarken Yuna'nın boğazını sıkmayı bırakıyor ama tutmaya devam ediyor.
"Jessica, dinle. Acını anlıyorum. Bende seninkine benzer şeyler yaşadım ama sorunlarını intikam alarak ve insanları öldürerek çözemezsin."
"O ve arkandaki iki aptal kardeş ölmeyi sonuna kadar hakediyor. Bunu istediğin kadar reddet ama bu gerçeği değiştirmez."
1522, Yuna'yı duvara doğru fırlatıyor ve sağ kolundaki yumruğunu sıkarak deneklere bakıyor. 1447 ise sanki haklıymış gibi hemen savunmaya geçiyor.
"Anne ve babamızın senin aileni öldürmesi bizim suçumuz değil. Onlar senin aileni öldürdü diye bizi öldüremezsin."
"Hemde öyle bir yaparım ki. Ölmek yerine seni ömrün boyunca süründürürüm ve bana 'lütfen beni öldür' diye yalvarırsın. Bir kere beni yaktın diye havalara uçma."
"Seni bir kere yaktıysam tekrar yaparım. Ve bu sefer hayatta kalmak yerine ölürsün."
"Ben o yangında hayatta falan kalmadım. Öldüm ve 925 ile 687 beni deneylerde kullanarak tekrar hayata geri getirdi."
1522 siyah ve üzerinde 'denek 1522' yazan bilekliğini onlara gösteriyor.
"Onların söylediğine göre ben ölümsüzmüşüm. Ve şuan sizin gibi gücüm olmasa bile seninle savaşsam ölümsüz olduğum için anında ölürsün."
1522, Yuna'yı gösterek konuşmaya devam ediyor.
"Bunların hepsi. İkiniz ve onun suçu. Eğer üçünüz hayatta olmasaydınız. Benim gerçekten diğer çocuklar gibi bir ailem olurdu. Onlar gerçekten beni severdi. Onları tekrardan canlandırmak ve sırf bir aileye sahip olmak için deneyler yapmazdım. Onun 'Denek 1341' ya da onun 'Denek 1124' olması sizin hatanız. Gerçekten biri ölmeliyse, bu 1006 değil üçünüz olmalıydınız."
1341 şaşırarak,
"1006 öldü mü?!"
Diyor. Yuna ise oturduğu yerden konuşmaya devam ediyor.
"İyi ama ben sana ne yaptım?!"
"Seninde onlardan bir farkın yok. Değersiz bir ucube herifin tekisin. Eğer gerçekten onları sevseydin onlar alışveriş merkezine girerken onları durdururdun."
"Ben alışveriş merkezinde deneyler yapıldığını nereden bilebilirdim ki!"
"Hala haklıymış gibi konuşmaya devam ediyorsun. Ben tonlarca insanı deneylerde kullandım ve neredeyse çoğu başarılı geçti. Şuan tek olsam bile istediğim an seni 'Denek 1523' yapabilirim. Denek 1523 olmak mı istersin yoksa buradan defolup gitmeyi mi? Arkadaşlarını bulmak için geldin. Gördüğün gibi onlar sapasağlam karşındalar. Onları gördüğüne göre artık burada olmak için bir amacın yok."
"Ben gittikten sonra onları sapasağlam olup olmadığını nereden bileceğim ki?"
"Sanki onları çok umursuyormuşsun gibi konuşma. Ben şuan herkesin önünde Daphe'yi gebertsem sen gülersin."
1425 içini çekiyor ve başını eğerek kendi kendine konuşmaya başlıyor.
"Haksız da sayılmaz."
"Ne? Ben neden senin ölümüne sevineyim ki?"
1425 birşey söylemek istiyor ama söylemek yerine susmayı tercih ediyor. 1522 ise odadan çıkarak yürümeye başlıyor. 1124 ise peşinden gidiyor.
"Hey! Bekle!"
"Ne oldu?"
"Biraz konuşmak ister misin?"
1522 düşünceli görünüyor. Normalde 'hayır' demesi gerekirken o mucizevi bir şekilde farklı bir cevap veriyor.
"Tamam."
Beraber uzaklaşarak yürümeye başlıyorlar. Bir yere oturduktan sonra 1124 konuşmaya başlıyor.
"Peki... Koluna ne oldu?"
1522 ise canavarı andıran koluna bakıyor ve konuşmaya başlıyor.
"Okul yıllarımda... Bana zorbalık yapan bir kız vardı. Amelia. Ama sadece zorbalık yapsa iyi. Binlerce kez beni öldürmeye kalktı ve bütün insanları benden nefret ettirdi. Akrabalarımı bile."
"Amelia denek 1481 değil mi?"
"Öyle. Ben gözlerimi açtığımda bir odadaydım ve elimi zincirlemişlerdi. 925 bana yaklaştığında onun kolunu kırarak anahtarı aldım ve kaçtım. Bir odaya saklandım ama saklandığım odada içinde yapışkan siyah bir sıvı vardı. Elimi onun içine soktum ve çıkaramadım. O sırada 1481 geldi ve bir anlaşmaya girmek istedi. Eğer onun beni kontrol etmesine izin verirsem onları öldürecekti ama reddedersem bana 'ömür boyu kolun yanmaktan daha fazla acı çeker' dedi."
"Görünüşe göre... Sen reddetmişsin. Ama neden? Sen daha az önce Yuna'yı boğmaya çalıştın ve onların ölmeyi hakettiğini söyledin."
"Evet. Onlar ölmeyi sonuna kadar hakediyor ama ben Amelia'ya güvenemem. Beni kandırarak kötü tarafa çekmeye çalıştığını nereden bileceğim ki?"
"Kötü taraf mı?"
1522 içini çekiyor ve 1124'e bakıyor. Ardından konuşmaya devam ediyor.
"Dinle 1124. Ben kötü biri değilim. Ve hiçbirinizin düşmanı değilim. Aslında ben en başından beri iyiydim ama Amelia'nın bana yaptıklarından sonra kendimi bir zorbaymış gibi göstermem gerekti. Çünkü bunu yaptığımda insanlar benden korkuyorlardı ve yanıma yaklaşmıyorlardı. Bende kısmen de olsa..."
1522 artık konuşmaya devam edemiyor. Söyleyecek kelime bulamıyor ve ağlamak istiyormuş gibi bir hali var. Bu yüzden yüzünü kapatıyor. 1124 ise konuşmaya devam ediyor.
"Yalan söylemeyeceğim. Uzaktan sanki gerçekten kötü biriymişsin ve insanları öldürerek yani gerçekten isteyerek deneyler yapmışsın gibi görünüyorsun ama aslında sen kötü biri değilsin."
1522 bir anda şaşırmış bir şekilde 1124'e bakıyor.
"Eğer yardıma ihtiyacın olursa... Ben her zaman senin arkandayım. Bunu bil."
"Sağol..."
"Şimdi ne yapacaksın?"
"Bilmiyorum. Muhtemelen 1481'i durdurmanın yollarını arayacağım."
"Biz sana yardım edebiliriz."
"Sen yardım etmeyi istiyorsun ama onlar istemez. Benim yüzümden sana da kötü biri gibi bakmaya başlarlar. Bunun olmasını istemem."
"Onlar da benim gibi yardımsever insanlardır. Sadece onlarla konuşmam gerek. Lütfen bizimle gel."
"Pekala. Ama söylemedi deme."