Bölüm 29

Bölüm 28 – Gölgedeki Kadın Elif hastaneden taburcu edilmişti. Küçük bir eve taşınmışlardı. Mehmet, güvenlik kamerası taktırmış, kapıya ekstra kilitler ekletmişti. Herkes bir nebze rahatlamıştı. Elif bir sabah mutfakta kahvaltı hazırlıyordu. Fazilet abla evin içindeydi, Asya odasında çizim yapıyordu. Sonra bir çığlık… – ANNEEEEE! Elif koşarak odaya girdi. Ama oda boştu. Pencere sonuna kadar açıktı. Perde savruluyordu. – ASYA?! Elif dizlerinin üstüne düştü. Nefesi kesildi. O an kapıya bir zarf bırakıldı. Mehmet onu hemen aldı. Zarfın içinde bir not: > “Sen bana sırt çevirdin Elif… Şimdi ben de seni kaybetmenin nasıl bir şey olduğunu göstereceğim.” – E Elif gözyaşları içinde yere çöktü. Ama sonra… bir ses duyuldu. Mehmet’in telefonu çaldı. Arayan tanımadığı bir numaraydı. Kadın sesiyle konuştu: – Ben Elif’in geçmişinden biriyim. Esat’ı yakalamak istiyorsanız... onun sırlarını biliyorum. Ama benim de şartlarım var. Mehmet hemen ciddileşti: – Kimsiniz siz? Kadın sadece şunu dedi: – Ben de Esat’ın mahvettiği bir kadınım. Ve şimdi onu birlikte bitirebiliriz. Telefon kapandı. Elif yerde gözyaşları içindeydi ama başını kaldırdı: – Ben kızımı alacağım… kim olursa olsun… karşıma çıksın.