ADINI BİLMEDİĞİM KORKU HİKAYESİ PART 7
Garip bir şekilde o günü en ince ayrıntısına kadar hatırlayarak konuşmayı dinlemeye odaklanırken, babamın pişmanlığını ilk kez görüp şaşırdım. Gözlerinde yaş vardı. O da kadını can kulağı ile dinliyordu.
“Üzülerek söylüyorum doktor bey, Kaan ses duyduğunu ve gerçeğe yakın kâbuslar gördüğünü teyzesine de anlatmış. O da ablasını öldürüp çocuğun üstüne yıkmaya çalışmış fakat çocuğun konuşabileceğini tahmin edememiş. Konuşsa bile ona kimsenin inanmayacağını düşündüğünü dile getirmiş. Ben Kaan adına çok sevindim. Tedavisinin de iyi gitmesi onun tekrar hayata tutunmasına sebep olacak. Ben de elimden geldiği kadar onun hayatında yer almaya çalışacağım.”
Sözlerini tamamladıktan sonra bana baktı. Bakışlarındaki koşulsuz sevgiyi görünce, gözümden akan yaşlara mani olamadım.
“Teşekkür ederim,” dedim kendimi bile ürperten bir sesle. “bana inanarak ne kadar büyük bir iyilik yaptığınızı size anlatamam. Annemi ben öldürmüş olsaydım eğer, emin olun, bir daha nefes almamak için elime geçen ilk fırsatı değerlendirdim.”
Babam ve kadın yanıma yaklaşıp bana her şeyin yoluna gireceğine dair sözler söylediler. Doktorum da onlara tedavime devam ettiğim sürece nasıl daha iyi olacağımı anlattı.
Bunu ben de çok istiyordum. İyileşmek, yeni bir hayata başlamak ve geçmişi tamamen unutmak en büyük umudumdu. Babamın güçlü elini omuzumda hissedince bu umuda daha çok sarıldım…
*H/A(yazar):Öncelikle bu hikayeyi azçok inceledim ve kesinlikle okuyacağım aşırı beğendim sitesi dedektidergi.com hikayeyi inceledim ve güzel duruyor:D umarım sizde beğenirsiniz:)*